ادویه مرغوب

روشهای تشخیص ادویه‌های مرغوب از تقلبی

ادویه ها به دلیل استفاده بسیاری از افراد در آشپزی و کاربرد روزانۀشان در طعم و عطر دادن به غذا، از جمله محصولاتی به شمار می‌روند که راه را برای تقلب سودجویان و فروش نوع تقلبی به جای اصل فراهم کرده‌اند.از این رو قصد داریم شما را با ذکر نکاتی برای تشخیص ادویه مرغوب آشنا کنیم.

ادویه های تقلبی زیادی وارد بازار شده است که استفاده از آنها باعث ورود سم به بدن می گردد و بیماری های متفاوتی از جمله سرطان به وجود می آید.

با چند ترفند ساده می توانید به تقلبی یا نامرغوب بودن ادویه ها پی ببرید و در انتخاب خود دقت کنید. بیشتر آنها را از بو و شکل می توانید تشخیص دهید 

در نهایت تشخیص ادویه مرغوب باعث جلوگیری از ورود سم به بدن خواهد شد.

برای آن که شما هم جزو کسانی نباشید که هنگام خرید سرشان کلاه می‌رود،خواندن این نوشتار کوتاه را ازدست ندهید.

زرد چوبه

 زرد‌چوبه‌ای اصل است که خیلی رنگش نارنجی نباشد و بوی مطبوع زردچوبه را باید از آن حس کنید. زردچوبه نباید گلوله‌گلوله و  دارای بافت‌های متخلل باشد، بلکه یک پودر صاف  و الک کرده است.

رنگ زیاد زردچوبه کمی مشکوک است، بنابراین اگر می‌خواهید بدانید اصل است یا نه یک قاشق چای‌خوری از زرد‌چوبه را درون یک لیوان آب جوش بریزید و هم بزنید، اگر در چند ثانیه آب جوش رنگی شد به‌وجود رنگ‌های شیمیایی غیر‌مجاز در آن شک کنید.

زرد‌چوبه اصل که از ریشه این گیاه به‌دست می‌آید خیلی دیر رنگ پس می‌دهد و زردی ملایمی دارد.

از موادی که در زردچوبه تقلبی استفاده می‌کنند، می‌توان به پوست پسته آسیاب شده، پودر هویج خشک، رنگ‌های شیمیایی و البته پودر نان خشک اشاره کرد.

فلفل ‌قرمز

فلفل ‌قرمز را می‌توان از بوی تند و ‌تیز و اصیلی که دارد‌، تشخیص داد.

وقتی کمی از فلفل ‌قرمز اصیل را کف دست‌تان بریزید‌، تندی و خالص بودن آن باعث می‌شود دست‌تان بخارد و بسوزد و وقتی آن را نزدیک بینی‌تان می‌برید تا انتهای گلوی‌تان را می‌سوزاند.

در فلفل ‌قرمز تقلبی از پودر گوجه خشک شده، پودر پوست فندق خشک ‌و بلوط و رنگ غیر‌مجاز شیمیایی استفاده می‌کنند.

بیشتر فلفل‌های تقلبی هیچ تندی ندارند و انگار که نه انگار از آنها در غذا استفاده کرده‌اید و بیشتر به‌خاطر رنگ گوجه و  فندق باعث می‌شوند رنگ غذای‌تان تغییر کند و نه اینکه تند شود.

فلفل ‌سیاه

 فلفل ‌سیاه مثل فلفل‌ قرمز تند و تیز نیست، اما به‌دلیل بوی خاصی که دارد خیلی راحت قابل تشخیص است‌. فلفل سیاه قیمت کمی ندارد.

مثلا در بازار بسته به نوع مرغوبیتش می‌توانید از کیلویی 100‌هزار تا 150‌هزار تومان پیدا کنید، بنابراین اگر یک بسته200‌گرمی از فلفل سیاه را 3‌هزار تومان فروختند حتما باید به مرغوبیت آن شک کنید.

‌فلفل تقلبی می‌تواند حاوی این مواد باشد؛ آرد نخودچی، آرد عدس‌، خاک اره و تفاله زیتون.

سماق

سماق مرغوب باید زرشکی کم‌رنگ و با بوی خاص خودش باشد. اگر بویی شبیه بوی زرشک یا غوره داشت باید به اصل بودن آن شک کنید. سماق نباید خیلی کم‌رنگ یا خیلی پر‌رنگ باشد. سماق تقلبی ترکیبی از پودر زرشک نامرغوب خشک، تفاله غوره و پودر گل ختمی  و رنگ‌های غیر‌مجاز شیمیایی است.

زعفران

 شکل زعفران یکی از روش‌های شناسایی خالص بودن آن است. رنگ زعفران باید قرمز تند باشد نه روشن و شکل کلاله‌های آن هم نباید براق باشد.

یکی دیگر از راه‌های شناخت زعفران تقلبی این است که گل زعفران را در دست بفشارید، اگر دست‌تان چرب شد یعنی برای اضافه‌وزن آن روغن اضافه شده است.

رنگ مصنوعی  و شیمیایی غیر‌مجاز هم به زعفران اضافه می‌کنند.

برای تشخیص می‌توانید زعفران را در آب جوش بریزید اگر زود رنگ پس داد ‌و محلول شما بعد از چند ثانیه قرمز شد، پس زعفران تقلبی است.

زعفران اصل وقت زیادی می‌خواهد تا دم بکشد و رنگ باز کند.

دارچین

 دارچین را بهتر است به‌صورت چوب تهیه کنید و خودتان در خانه پودر کنید. البته قبل از پودر کردن چوب دارچین را بشویید و بگذارید خشک شود.

بعد از اینکه چوب خشک شد آن را در آسیاب پودر کنید، اما پودر دارچین اصل نباید زیاد قهوه‌ای و پر‌رنگ باشد.

دارچین باید بویی قوی ‌و ماندگار داشته باشد. وقتی کف دست‌تان می‌ریزید باید تا چند دقیقه یا حتی یک ساعت بوی آن را احساس کنید. در دارچین تقلبی از پودر پوست فندق و رنگ‌های شیمیایی و آرد نشاسته استفاده می‌کنند.

زنجبیل

ریشه گیاه زنجبیل باید صاف، سخت و بدون چروک باشد و پوست بسیار نازکی داشته باشد. اگر زنجبیل چروکیده باشد یا داخلش ریشه داشته باشد کهنه و نامرغوب است.

هل

در این روش نیز باید به شکل ظاهری آن توجه کنید. هر غلاف هل باید عظیم و به رنگ زیتونی یا سبز باشد. اگه رنگ آن زرد یا سبز روشن باشد نشان دهنده غیر مرغوب بودن یا بسیار کهنه بودن آن است.

منبع:

https://pripravka.com/en/chisti-pryanoshchi/yak-obraty-yakisnu-papryku

دانستنی‌ها و خرافات درباره سیر در دوران باستان

 ظاهرا سیر در دوران باستان همیشه تاثیر زیادی بر بشر داشته، چون به بسیاری از خرافات، افسانه ها و درمان‌های خانگی راه یافته و البته کاربرد‌های بی‌شماری در ملل مختلف دارد.

چشم انداز تاریخی استفاده از سیر

علاقه به فواید بالقوه سیر از دوران باستان ریشه دارد و یکی از اولین نمونه های مستند گیاهانی است که برای درمان بیماری ها و حفظ سلامتی استفاده می شود.

 سیر در آغاز تاریخ ثبت شده مورد استفاده قرار می گرفت و در اهرام مصر و معابد یونان باستان یافت می شد.

 منابع انجیلی به سیر وجود دارد. 

متون پزشکی باستان از مصر ، یونان ، روم ، چین و هند هر یک از آنها برنامه های پزشکی سیر را تجویز می کردند. 

در بسیاری از فرهنگ ها ، سیر برای تأمین قدرت و افزایش ظرفیت کار برای کارگران استفاده می شد. بقراط ، پزشک محترم ، سیر را برای انواع شرایط تجویز کرد. 

سیر به عنوان ورزشكاران اصلی المپیك در یونان،به عنوان یكی از ابتدایی ترین عوامل “تقویت كننده” به آنها داده شد. 

جالب است که فرهنگ هایی که بدون تماس با یکدیگر توسعه یافته اند در مورد اثر سیر به نتایج مشابهی رسیده اند.

در این مطلب با حقایق جالبی درباره سیر در دوران باستان آشنا می‌شوید.

طلسم سیر

مدت‌ها پیش، برخی فرهنگ‌ها اعتقاد داشتند که سیر قدرت از بین بردن ارواح شیطانی را دارد. بسیاری از خانه‌ها سیر‌های بافته را بالا یا کنار در ورودی آویزان می‌کردند تا شیاطین را دور کنند. هنوز هم خانواده‌هایی هستند که این سنت را ادامه می‌دهند. شاید سیر بافته به عنوان تزئین هم به کار می‌رفته، اما برخی افراد معتقدند سیر از خانه‌شان محافظت می‌کند.

حتی مصریان در دوران باستان سفال‌هایی به شکل سیر رابا فرعون‌هایشان دفن می‌کردند تا نیرو‌های شیطانی را از آن‌ها دور نگه دارد.

باستان شناسان در مقبره پادشاه توت‌عنخ‌آمون هم سیر پیدا کردند.


اهرام بزرگ مصر به لطف سیر ساخته شد

دانشمندان معتقدند که مصریان در دوران باستان اولین کسانی بودند که سیر برداشت کردند.

طبق تحقیقات متعددبرده‌های سختکوشی که اهرام را می‌شاختند هر روز سیر می‌خوردند تا قوی‌تر شوند و از بیماری‌ها مصون باشند.

اگر می‌خواستید یک برده مرد سالم در مصر باستان بخرید، باید ۷ کیلوگرم سیر می‌دادید.


سیر به فتوحات رومی کمک کرد

سیر در دوران باستان

مشهور است که سربازان رومی در دوران باستان قبل از عزیمت به میدان جنگ سیر می‌خوردند. چون معتقد بودند سیر به آن‌ها شجاعت لازم برای شکست دشمنان و فتح کشور‌های جدید را می‌دهد. اما این کافی نبود. هروقت آن‌ها کشور جدیدی فتح می‌کردند، مزارع سیر می‌کاشتند تا شجاعت خود را به قلمروی جدیدشان منتقل کنند.


سیر؛ محافظی دربرابر ببر‌ها

سیر در دوران باستان

کره ای‌ها هم با هدف دیگری از سیر استفاده می‌کردند. ظاهرا قرن‌ها پیش، کره ای‌ها قبل از عبور از مسیر‌های کوهستانی ترشی سیر می‌خوردند، چرا؟ کوه‌های آن‌ها زیستگاه طبیعی ببر‌هایی است که ممکن بود جلوی راهشان را بگیرند.

کره ای‌ها اعتقاد داشتندکه ببر‌ها بو و طعم سیرترشی را دوست ندارند،

به همین دلیل به کسی که سیر خورده حمله نمی‌کنند.


کتاب مقدس


طبق کتاب مقدس ، غلامان یهودی در مصر از سیر و سایر سبزیجات آلیوم تغذیه می کردند.

ظاهراً به آنها نیرو می بخشد و بهره وری آنها افزایش می یابد.

همانطور که تصور می شد این امر برای شهروندان بومی مصر انجام می شود. 

مردم یهود حتماً علاقه خاصی به سیر پیدا کرده اند،زیرا وقتی آنها با موسی از مصر خارج شدند،نوشته شده است:

که آنها “ماهی ,خیار و خربزه و تره فرنگی و پیاز و سیر »ا از دست داده اند.

 بعید به نظر می رسد که سیر برای یهودیان اهمیت مذهبی داشته باشد،گرچه نمی توان این احتمال را منتفی دانست. 

تلمود،یک متن مذهبی یهودی متعلق به قرن 2 میلادی،الگوهای رفتاری،از جمله مصرف سیر برای درمان عفونت با انگلی و سایر اختلالات را تجویز می کند

اگرچه در زندگی معاصر تمایل به توصیف خواص عاشقانه به سیر نیست،اما استفاده از آن توسط تلمود برای تقویت روابط بین زوج های متاهل توصیه می شود ، شاید به عنوان کمک به تولید مثل.


یونان باستان.

در کاوش معابد یونان باستان سیر کشف شده است و کاخ کنوسوس در کرت با قدمت 1400–1800 سال قبل از میلاد مسیح ، هنگام حفاری حاوی سیر کاملاً حفظ شده بود.

همانند مصریان ، سیر با قدرت و ظرفیت کار همراه بود. سیر بخش مهمی از رژیم های نظامی را تشکیل می داد ، به ویژه هنگامی که سربازان برای جنگ خارج بودند.

بازیهای المپیک یونان

شواهدی وجود دارد که در اولین بازیهای المپیک ، که از یونان سرچشمه می گرفت ، قبل از اینکه به ورزشکاران بپردازند ، سیرها به آنها خورانده می شد.

احتمالاً به عنوان یکی از اولین عوامل موسوم به “افزایش عملکرد” در دو و میدانی رقابتی استفاده می شود. 

در این صورت ، فرد تعجب می کند که آیا دوزهای تجویز شده ، آزمایشات بالینی و محدودیت هایی در مقدار مصرف شده است؟ 

تصور می شود که باید شخصی وجود داشته باشد که بر فعالیتهای ورزشکاران نظارت داشته باشد زیرا آنها خود را برای مسابقات ورزشی آماده می کنند.

بقراط ،که به عنوان پدر پزشکی شناخته می شود ، سیر را به بخشی از سلاح درمانی خود تبدیل کرد و از استفاده از آن برای شکایات ریوی ، به عنوان یک ماده پاک کننده یا پاک کننده ، و رشد شکم ، به ویژه رحم حمایت کرد

همانطور که در فرهنگ هایی که در بالا بحث شد ، به نظر می رسد که سیر در درجه اول توسط طبقات پایین مصرف شده است.

 به نظر می رسد که این ماده غذایی مورد علاقه طبقات حاکم نبوده و حضور آن در معابد مذهبی مجاز نبوده است،نسخه ای که در برخی از فرهنگ های آسیایی نیز وجود دارد.


چین و ژاپن باستان.

استفاده از سیر به عنوان غذا و به عنوان یک ماده دارویی ریشه در آسیا دارد. 

بهترین برآورد این است که سیر یا قبل از 2000 سال قبل از میلاد مسیح در چین بسیار مورد استفاده قرار می گرفت و بخشی از رژیم غذایی روزانه را تشکیل می داد ، به ویژه هنگامی که همراه با گوشت خام مصرف می شود.

سوابق مربوط به آن دوران حاکی از آن است که از سیر به عنوان نگهدارنده غذا نیز استفاده شده است 

در طب چینی باستان ، سیر برای کمک به تنفس و هضم ، از همه مهمتر اسهال و کرم تجویز می شد . به عنوان یک غذای تند ، مصرف منظم آن توصیه می شود اما به مقدار محدود. شواهد نشان می دهد که از سیر برای درمان غم و اندوه یا افسردگی نیز استفاده شده است.

طب چینی در طول تاریخ به جای استفاده ازداروهای منفردبااستفاده ازترکیبات گیاهان برای ایجاد یک مقوی درمانی همراه بوده است.

 آشکارا از آلیوم اغلب در درمان ترکیبی استفاده می شد. خستگی ، سردرد و بی خوابی اغلب با سیر درمان می شدند. همچنین نشانه هایی وجود دارد که از سیر برای درمان و بهبود قدرت مردان استفاده شده است. اعتقاد بر این است که سیر در ژاپن دیرتر از چین وارد شده است ، (احتمالاً 2000 سال پیش )

هند باستان.

سیر از زمان اولین سوابق مکتوب موجود با روند بهبودی در هند همراه بوده است. 

سه سنت پزشکی باستانی،به عنوان مثال،Tibb ,naniوAuryvedic،از سیر به عنوان یک قسمت اصلی از اثر بخشی درمانی گیاهان استفاده گسترده کردند.

متن برجسته پزشکی ، سیر را برای درمان بیماری های قلبی و آرتروز 2000 سال پیش توصیه می کند.


قرون وسطی

سیر پس از انتقال لژیونهای روم به شمال در اروپا در دسترس قرار گرفت.

در دوران قرون وسطی،دانش استفاده درمانی از گیاهان،به ویژه سیر،از طریق راهبان به دست می آمد و منتقل می شد. 

سیر در صومعه ها پرورش داده می شد.متن اصلی قرون وسطی نسخه خطی Hortulus از مدت کوتاهی پس از 800 میلادی بود .

در این حجم،همه گیاهان در حال رشد در یک گلدان که به نظر می رسید دارای خواص دارویی هستند،توصیف شده است سیر برجسته است.

جالب اینجاست که به نظر می رسد مخالفت با استفاده از آن در یک محیط مذهبی در آن دوره وجود ندارد،در مقابل رد آن توسط رهبران مذهبی در فرهنگ های قبلی اعتقاد بر این است که سیر هنگام مصرف با نوشیدنی،یبوست را تسکین می دهد. 

به کارگران در فضای باز توصیه شد که برای جلوگیری از گرمازدگی از سیر استفاده کنند.توصیه سیر برای کسانی که مجبور به کار سخت جسمی بودند ، موضوعی تکراری است که مربوط به دوران باستان است.

یکی دیگر از موضوعات تکراری این است که طبقات بالا تمایل به رد سیر ندارند و آن را برای مصرف آنها مناسب نمی دانند.

یک پزشک برجسته در اواخر قرن 12 ، ابی روپرتسبرگ ، سنت هیلدگارد فون بینگن ، نقش برجسته ای در نوشتن پزشکی خود به سیر داد.

با کنجکاوی ، او به این نتیجه رسید که سیر خام از سیر پخته موثرتر است.

شاید به این دلیل که اولی نسبت به دومی کمتر تند است.

در دانشکده پزشکی در سالرنو ، یکی از مراکز تأثیرگذار یادگیری پزشکی در آن زمان ، غذا نقش مهمی در درمان بیماری ها و همچنین در حفظ سلامتی داشت.

سیر به عنوان “یک غذای گرم”طبقه بندی می شودکه بایددر زمستان مصرف شودتا رشداختلالات ریوی یا تنفسی را محدود کند.

 سیر همچنین در برابر ناتوانی شدید و بعداً در Great Plagues مورد استفاده قرار گرفت.


دوره رنسانس

با آغاز دوره رنسانس ، در اروپا توجه فزاینده ای به موارد استفاده پزشکی از گیاهان معطوف شد. باغ های به اصطلاح “فیزیکی” در دانشگاه های برجسته تاسیس شدند تا گیاهانی با ارزش دارویی پرورش دهند.سیر یکی از گیاهان اصلی بود که برای این منظور پرورش داده شد .

پزشک برجسته قرن شانزدهم ، پیترو ماتیولی از سیه نا ، به طور گسترده نوشت ، و کار او به چندین زبان دیگر ترجمه شد.

وی سیر را برای اختلالات گوارشی ،آلودگی به کرم واختلالات کلیوی و همچنین برای کمک به مادران در هنگام زایمان دشوار تجویز کرد

نشانه هایی وجود دارد که نشان می دهد در طی این مدت،بسیاری از طبقات حاکم در قاره اروپا شروع به استفاده از سیر کرده و مصرف آن را به طبقات کارگر محدود نکرده اند.

گفته می شود که هنری چهارم پادشاه فرانسه در اواخر قرن شانزدهم و اوایل قرن 17 در آب حاوی سیر غسل تعمید داده شد تا او را در برابر ارواح شیطانی و احتمالاً از بیماری محافظت کند.

با این حال ، در انگلیس ، سیر به عنوان غذای طبقات کارگر باقی ماند ، دیدگاهی که مانع از برخورداری ثروتمندان انگلیسی از خواص درمانی سیر نمی شود ، به عنوان مثال ، این دارو برای یبوست ، دندان درد ، ریزش آب ، گزش حیوانات و آفت توصیه می شود.

اثرات مفیدی که گفته می شود در معالجه قطره قطره وجود دارد ، بیانگر آن است که تصور می شد عملکرد قلبی عروقی را بهبود می بخشد ، مکانیزم هایی که اکنون تحت مطالعه هستند.

پزشکان همیشه یک حبه سیر با خود حمل می کردند تا خود را از بوی بیماری در امان نگه دارند.


اوایل آمریکا

با نزدیک شدن به دوران معاصر ، لازم به یادآوری است که پیازهایی شبیه سیر در جنگل های آمریکای شمالی آزادانه رشد می کردند و بومیان آمریکا از سیر در چای خود استفاده می کردند.

توسط کاوشگران و دریانوردان از فرانسه و پرتغال به دنیای جدید آورده شد.

در قرن نوزدهم،سیر به عنوان یک ماده محرک،خلط آور و مقوی قسمت مهمی از سلاح های پزشکیShaker را تشکیل داد. 

خواص درمانی درک شده سیر همه توسط گروههای زیادی از مردم پذیرفته شد .

کتاب خانه بهداشت ، توسط جان کان در 1878 نویسنده، سیر برجسته برجسته. 

این دارو به عنوان ادرارآور،برای درمان عفونت ها،به عنوان مقوی عمومی و برای آسم وسایر اختلالات ریوی توصیه می شود.

در اوایل قرن 20،در مجله Health Remedies،یک کتاب پزشکی کامل و راهنمای خانواده،سیر برای بیماری های ریه در کودکان و بزرگسالان تبلیغ شد.

یک شهر آمریکایی به نام سیر

شهری در ایالات متحده وجود دارد که به زبان سرخپوستی به معنای سیر است. این کلمه سرخپوستی «Chicagaoua» است. می‌توانید حدس بزنید چه شهری؟ بله، شیکاگو! می‌دانستید نام آن به معنای سیر است؟!؟!؟!


منابع:

https://academic.oup.com/jn/article/131/3/951S/4687053

تاثیر کوتاه و بلند مدت مکمل زعفران بر ظرفیت ضد اکسایشی دوندگان تمرین کرده نیمه استقامتی

تاثیر کوتاه و بلند مدت مکمل زعفران بر ظرفیت ضد اکسایشی دوندگان تمرین کرده نیمه استقامتی

مکمل زعفران تاثیر زیادی برافزایش ظرفیت ضداکسایشی ورزشکاران و همچنین سلامتی افرادعادی دارد و خطر ابتلا به سرطان راکاهش می‌دهد.

مکمل زعفران تاثیر زیادی برافزایش ظرفیت ضداکسایشی ورزشکاران وهمچنین سلامتی افراد عادی دارد وخطر ابتلا به سرطان را کاهش می‌دهد.

بر اساس تحقیقاتی که در ورزشکاران دونده کرده، متوجه شدیم که مکمل زعفران مقدار فشار اکسایشی بدن این افراد را کاهش می‌دهد و با خاصیت آنتی اکسیدانی خود عملکرد آنها را در فعالیت‌های کوتاه و بلند مدت بهبود می‌بخشد

و نقش مهمی در سلامتی این ورزشکاران که حجم و شدت تمرین بالایی دارند، ایفا می‌کند.

فعالیت‌هایی که افراد انجام می‌دهند حتی اگر به مقدار کم هم باشد، مصرف اکسیژن را بالا می‌برد و با توجه به حجم و شدت این فعالیت‌ها ، سوخت و ساز و متابولیسم بدن افزایش می یابد.

این فعالیت‌ها یکسری گونه‌های اکسیژنی واکنشی تولید می‌کنند که «رادیکال آزاد» نام دارند.

رادیکال‌های آزاد در واقع مولکول‌هایی هستند که انرژی فوق‌العاده‌ای دارند

و اگر این انرژی کنترل نشود، به غشای سلولی آسیب می‌رسانند و باعث تخریب آن می‌شوند.

همچنین این رادیکال‌ها عامل بسیاری از سرطان‌ها در افراد عادی و ورزشکاران هستند

که با بالا رفتن شدت تمرین و افزایش اکسیژن مصرفی درصد مخرب بودن‌شان زیادتر می‌شود.

تاثیر زعفران بر کنترل رادیکال‌های آزاد :

موادی مثل زعفران، گوجه فرنگی و ویتامین C که رنگدانه‌های موجود در آنها از ویژگی‌های مختص این مواد است،

به عنوان یک واکنشگر غیر آنزیمی عمل می‌کنند و نقش آنتی اکسیدانی دارند.

این مواد با خاصیت آنتی اکسیدانی خود اثر رادیکال‌های آزاد را در بدن کم می‌کنند و مقدار فشار اکسایشی را کاهش داده و از سلول‌های بدن محافظت می‌کنند.

این مواد با الکترون‌هایی که به رادیکال‌ آزاد می‌دهند باعث کنترل اثر مخرب آنها شده و از بروز بسیاری از توده‌های سرطانی در افراد جلوگیری می‌کنند.

نقش رادیکال‌های آزاد در بروز انواع سرطان،:

توصیه می‌شود ورزشکارانی که حجم و شدت تمرین بالایی دارند، به خصوص دوومیدانی کاران تمرین کرده نیمه استقامتی و همچنین افراد عادی که فعالیت کمی دارند و کسانی که سنین میانسالی تا سالخوردگی را می‌گذرانند از زعفران و مواد غیر آنزیمی دیگر که اثر اکسایشی را کم کرده و مقاومت بدن را در برابر مصرف بالای اکسیژن افزایش می‌دهند، استفاده کنند.

تحقیقاتی که انجام شد در یک دوره گسترده صورت گرفت و عملکرد ورزشکاران هم در کوتاه مدت و هم در بلند مدت سنجیده شد و تاثیر مکمل زعفران بر ظرفیت ضد اکسایشی ورزشکاران دوومیدانی مثبت بود.

منابع:

مقاله مینا اکبری، «تاثیر کوتاه و بلند مدت مکمل زعفران بر ظرفیت ضد اکسایشی دوندگان تمرین کرده نیمه استقامتی»

https://www.isna.ir/news/91082817657/%D9%88%D8%B1%D8%B2%D8%B4%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%B2%D8%B9%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%AE%D9%88%D8%B1%D9%86%D8%AF

دمنوش گل محمدی

۴ روش طرز تهیه دمنوش گل محمدی

روش های مختلفی برای طرز تهیه دمنوش گل محمدی وجود دارد و بسته به اینکه بخواهید آن را خالص، ترکیب شده با مواد دیگر و سرد یا گرم میل کنید متفاوت است.

برای تهیه دمنوش گل محمدی می توانید گل محمدی خشک شده را خریداری کنید و آن را با پودر چای دلخواهتان ترکیب کنید یا گل محمدی تازه را در آب بجوشانید.

در ادامه طرز تهیه دمنوش گل محمدی به ۴ روش مختلف را با شما در میان می گذاریم تا بوانید از خواص این دمنوش بهره مند شوید.

طرز تهیه دمنوش گل محمدی با گل تازه:

مواد لازم:

  1. گل محمدی حداقل یک پیمانه پر
  2. آب سه پیمانه
  3. شیرین کننده دلخواه به مقدار لازم

طرز تهیه:

  1. گلبرگ های گل محمدی را زیر آب شیر بگیرید و خوب بشویید.
  2. سپس آنها را در یک روغن دان گود بریزید و ظرف را با سه پیمانه آب پر کنید.
  3. بگذارید مخلوط گل محمدی و آب روی شعله بماند و جوش بیاید.
  4. پنج دقیقه غل بخورد.
  5. ظرف را از روی شعله بردارید و دمنوش گل محمدی را صاف کنید و در فنجان ها بریزید.
  6. شیرین کننده دلخواه را به مقدار لازم به چای اضافه کنید و هم بزنید و سرو کنید.

طرز تهیه دمنوش گل سرخ و دارچین با شیر و عسل:

مواد لازم:

  1. پودر دارچین یک چهارم قاشق چایخوری
  2. هل یک عدد خرد شده
  3. پودر وانیل یک هشتم قاشق چایخوری
  4. گلبرگ گل سرخ نصف قاشق چایخوری خشک و خرد شده
  5. گل بابونه یک چهارم قاشق چایخوری خشک
  6. آب جوش از غل افتاده یک پیمانه
  7. عسل خام یک قاشق چایخوری
  8. شیر دلخواه دو قاشق غذاخوری

طرز تهیه:

  1. دارچین، هل، وانیل، گل محمدی و بابونه را در یک محفظه توری مخصوص دم کردن چای بریزید. (می توانید در این مرحله از لیوان یا قوری دمنوش استفاده کنید)
  2. محفظه را در یک لیوان قرار دهید و آب جوش از غل افتاده را روی آن بریزید.
  3. در لیوان را بپوشانید تا روغن های معطر و فرّار موجود در مواد از طریق بخار خارج نشوند.
  4. بگذارید دمنوش گل سرخ و دارچین ۱۰ دقیقه بماند و دم بکشد. سپس محفظه را خارج کنید.
  5. عسل خام را اضافه کنید و دمنوش را هم بزنید تا عسل حل شود. شیر را اضافه کنید و نوش جان کنید.

طرز تهیه دمنوش چای سبز و گل محمدی:

تابستان فصل دمنوش چای سبز و گل محمدی است.

این دمنوش هندی که سرشار از مواد آنتی اکسیدانی است، رایحه مطبوعی دارد و ظرف چند ثانیه خلق شما را از این رو به آن رو می کند.

این دمنوش را در زمان صرف چای عصرانه در روزهای داغ تابستان برای خانواده و دوستانتان سرو کنید و لذت ببرید.

مواد لازم:

  1. آب یک لیتر
  2. چای سبز دو قاشق غذاخوری
  3. شکر یا عسل یک پیمانه در صورت تمایل
  4. گل محمدی نصف پیمانه
  5. آب لیموترش یک قاشق چایخوری

طرز تهیه:

  1. کمی آب را در یک قابلمه کوچک بجوشانید و کنار بگذارید.
  2. بگذارید آب کمی خنک شود سپس گل محمدی را به آن اضافه کنید.
  3. اگر بخواهید می توانید مخلوط را شب تا صبح کنار بگذارید تا آب عطر گل ها را جذب کند، اما اگر وقت ندارید، یک ساعت هم کافی است.
  4. سپس مخلوط را از صافی رد کنید و در پارچ بریزید.
  5. شکر را اضافه کنید و هم بزنید. در صورت تمایل می توانید شکر را با عسل یا شیرین کننده های مصنوعی جایگزین کنید.
  6. حالا دو فنجان آب را جوش بیاورید و چای سبز و چای گل محمدی را به آن اضافه کنید و از روی شعله بردارید.
  7. بسته به غلظت طعم دلخواه بگذارید چای ۵ تا ۱۰ دقیق بماند و دم بکشد سپس آن را صاف کنید.
  8. چای را دو سه ساعت در یخچال بگذارید تا خنک شود سپس با یخ سرو کنید.
  9. می توانید آن را با کمی گل محمدی نیز تزئین کنید.

طرز تهیه دمنوش گل محمدی با شیر:

دمنوش گل محمدی با شیر را معمولاً با شربت گل محمدی تهیه می شود و ما در این دستور طرز تهیه آن را نیز ذکر می کنیم.

مواد لازم:

  1. گل محمدی یک مشت
  2. کافی کریمر یک چهارم پیمانه (یا شیر سویا، شیر پرچرب، شیر بادام و…)
  3. چای سیاه یا چای اولانگ یک مشت
  4. عسل یک قاشق غذاخوری
  5. شکر نصف پیمانه

طرز تهیه:

  1. دو قابلمه نچسب را با آب پر کنید و بگذارید آب جوش بیاید. یکی از قابلمه ها برای تهیه شربت گل محمدی و قابلمه ی دیگر برای دم کردن چای مورد استفاده قرار می گیرد.
  2. چای را در یکی از قابلمه ها بریزید و شعله را خاموش کنید و بگذارید چای ۶ تا ۸ دقیقه بماند و دم بکشد تا طعم مناسبی پیدا کند.
  3. برای تهیه شربت گل محمدی ، وقتی آب جوش آمد، شعله را روی متوسط بگذارید و گل محمدی و نصف پیمانه شکر را اضافه کنید.
  4. دائماً شربت را هم بزنید تا شکر ته قابلمه نچسبد و نسوزد. وقتی مخلوط گل محمدی غلظتی مانند شربت یا عسل پیدا کرد، یعنی آماده است. معمولاً ۵ تا ۸ دقیقه طول می کشد تا شربت آماده شود، اما یادتان نرود که آن را دائماً هم بزنید.
  5. وقتی چای دم کشید و شربت آماده شد، آنها را کنار بگذارید.
  6. یک قاشق غذاخوری عسل و یک چهارم پیمانه کافی کریمر را در یک لیوان یا فنجان بریزید. می توانید از شیر سویا یا شیر کامل به عنوان کافی کریمر استفاده کنید تا به حالت خامه ای و بافت دلخواه دست پیدا کنید. شیر بادام نیز یکی از گزینه های دیگری است که می توانید از آن استفاده کنید.
  7. سپس باقی مواد را اضافه کنید و اول هم از شربت گل محمدی شروع کنید.
  8. حواستان باشد که شربت زیاد نشود و ابتدا با یک تا یک و نیم قاشق غذاخوری شروع کنید وگرنه ممکن است دمنوش بیش از حد طعم گل محمدی بگیرد.
  9. کمی بعد چای دم کشیده ی داغ را به لیوان اضافه کنید و خوب هم بزنید تا تمام مواد خوب با هم ترکیب شوند.
  10. اکنون می توانید دمنوش را نوش جان کنید و از عطر و طعم آن لذت ببرید.

منابع:

ndtv و thekitchenmccabe و talkboba

غنچه گل محمدی

غنچه گل محمدی

غنچه گل محمدی از گل هاي خوشبو و پرفايده اي است که بومي ايران بوده و در طب سنتي جايگاه ويژه اي دارد اين گياه پرخاصيت به شکل هاي مختلف از جمله دمنوش، چاي، روغن گل محمدي و گلاب مورد استفاده قرار مي گيرد.

يکي ديگر از گاربردهاي غنچه گل محمدي براي تزيين غذا و دسر است. گل محمدي طبع معتدلي دارد.

غنچه گل محمدی
غنچه گل محمدی وزرا كی از گونه های گل سرخ (رز) است و متعلق به گیاهان خانواده Rosaceae و نام علمی آن Rose Damascenes می باشد.

مناطق کشت

مناطق مورد کشت گل محمدی اغلب مناطق کوهپایه‌ای و اقالیم خشک و نیمه خشک با تابستانهای معتدل و خشک و زمستان‌های سرد می‌باشد.

بزرگترین دشت گل محمدی جهان در روستاهای نوایگان و لایزنگان (از توابع داراب) با مساحت حدود ۵۰۰۰ هکتار قرار دارد

که گل محمدی در آنجا به روش دیم کشت می‌شود.

بهترین و باکیفیت‌ترین گل محمدی در مزارع شهرستان کاشان در بخش‌های برزک،جوشقان وکامو،نیاسر و قمصر و سه ده برداشت می‌شوند.

کاربرد غنچه گل محمدی

گل محمدی خوشبو کننده عالی برای فضا است و ترکیب آن با ادویه های معطر مانند وانیل، دارچین و زنجبیل آسیاب کرده برای خوشبو کردن نقاط مختلف منزل مثل کشوها، جا کفشی، حمام و … مناسب است.

همچنین دمنوش غنچه گل محمدی که با استفاده از گل رز محمدی تهیه می شود،
یک نوشیدنی معطر و فوق العاده و پرخاصیت برای آن هایی است که علاقه مند به نوشیدنی های گرم هستند.

دمنوش غنچه گل محمدی به نام های دمنوش گل سرخ یا دمنوش گل رز هم شناخته می شود.

همچنین می توانید آن را خرد کرده و در ماست بریزید

زیرا گل محمدی طبع گرم دارد و طبع سرد ماست را خنثی می کند و این موضوع موجب سلامتی شما خواهد شد.

علاوه بر این می توان از غنچه گل محمدی در پخت حلوا و تزیین دسرها و کیک ها، به عنوان یک چاشنی معطر برای خوراک‌های گوشتی و در تهیه نوشیدنی ها و شربت های سرد تابستانی نیز استفاده کرد.

یکی دیگر از موارد مصرف گلبرگ‌های گل محمدی، اضافه کردن آن به ماست همراه نعنا خشک و خیار است

که با آن می‌توان یک میان وعده مقوی، خوشمزه و نیروزا تهیه کرد.

شما میتوانید این محصول را از فروشگاه گروه بازرگانی بانی فرآورده های وزرا تهییه نمایید.

تجارت ادویه

تاریخچه تجارت ادویه

تاریخچه تجارت ادویه از ۳۵۰۰ سال قبل از مسیح و از زمان مصریان باستان آغاز شد. قسمتی از ثروت بی حساب حضرت سلیمان از تجارت ادویه و هدایای ارزشمند بازرگانان ادویه به دست می آمد.

تجارت ادویه حدود ۵ هزار سال در دست اعراب بود و سپس به خاورمیانه،مدیترانه شرقی و اروپا نیز کشیده شد.

مارکوپولو با سفرهای خود از مکان هایی دور دست، رازهایی را درمورد ادویه کشف کرد و در سفرنامه خود از مکان هایی که گیاهان ادویه ای در آن رشد می کردند، سخن گفت.

«کریستف کلمب»فلفل آمریکایی و وانیل را کشف کرد،سیب زمینی، ذرت، شکلات، بادام زمینی و بوقلمون را نیز به اروپا شناساند.

داستان های تجارت ادویه:

داستان ادویه تا آنجا پیش رفت که بین انگلیس و هلند نزاع شدیدی بر سر تجارت ادویه درگرفت.

این جنگ خونین ۲۰۰ سال به طول انجامید و زمانی حل شد که انگلیس، هند و سیلان، هلند، جاوه و سوماترا را مستعمره خود کردند

و این چهار کشور تا زمان جنگ جهانی دوم مستعمره انگلیس و هلند باقی ماندند.

تجارت ادویه نیز یکی از سود آورترین کارها بوده است

به طوری که طی قرن‌های هشتم تا پانزدهم میلادی که جمهوری ونیز در همسایگی ایتالیا انحصار خرید و فروش آن را با خاورمیانه، به عنوان کانون تولید ادویه جهان، در اختیار داشته است یکی از ثروتمندترین کشورهای اروپایی محسوب می شده است.

گرانبها بودن ادویه قبل ازاینکه به خاطر مزه‌ دار کردن غذاهاباشد،به علت آثار شگفت‌ انگیز آن دردنیای پزشکی بوده است.

برای مثال در سال 1603 میلادی یکی از داروهای معجزه‌گر در درمان طاعون را جوز هندی می‌دانستند و یا از وانیل به جای وایاگرای امروزی استفاده می کردند.

جاده ادویه

جاده ادویه  یکی از جاده‌های تاریخی و مربوط به به جاده ابریشم در دوران صفویه بوده ‌است.
کالاهایی مانند ادویه و پارچه از هندوستان وارد بندرعباس شده از آنجا توسط جاده ادویه با گذر از جهرم و استان فارس به سمت مرکز ایران حمل می شده است.
به همین دلیل این جاده به جاده ادویه شهرت یافته است.
در مسیر این جاده در نزدیکی روستای چاه‌تلخ چهار آب انبار و دو کاروانسرا وجود دارد اما از آنجا به بعد کوهستانی است و در جاده سنگ‌فرش کوهستانی به چشم می‌خورد.
که در نوع خود یکی از شاهکارهای مهندسی و جاده‌سازی باستانی به شمار می‌رود.
این جاده در دوران خود آنقدر رونق و اهمیت داشت که تقریبا به اندازه جاده ابریشم مشهور بود؛ با این تفاوت که ابریشم از چین می آمد و ادویه از هندوستان!

جاده ادویه
جاده ادویه

تهیه ادویه:

ادویه از دانه (هل، خردل)، میوه (زیره)، ریشه (زنجبیل)، پیاز، برگ (برگ بو) و حتی پوسته خوراکی (دارچین) گیاهان گوناگون تهیه می شود و تفاوت آن با انواع چاشنی ها این است که ادویه را به صورت خشک شده و بیشتر موارد پودر شده مصرف می‌کنند

در حالی که چاشنیها را می‌توان به صورت تازه استفاده کرد به علاوه چاشنی ها لزوما” از گیاهان به دست نمی آیند مانند نمک طعام که یک چاشنی معدنی است.

جالب است بدانیم که بسیاری از کشفیات جغرافیایی به دنبال دستیابی به ادویه هندی به وقوع پیوسته است!

نخستین بار درقرن شانزدهم میلادی پرتغالی هاکه از عرضه ادویه با قیمت‌های گزاف ازسوی دولت ونیز به ستوه آمده بودند،

تصمیم گرفتند از طریق دریا به شرق رفته و این محصول ارزشمند را خودشان تهیه کنند.

در سال 1506 جزیره سوکوتا را درمسیر پیشروی خود به سوی هندوستان در دریای سرخ اشغال کردند

و یک سال بعد تنگه هرمز در خلیج فارس را نیز به اشغال درآوردند

و سرانجام با دستیابی به جاده ابریشم این گنج شرقی را از طریق لیسبون به اروپا سرازیر کردند.

افرادی که از ادویه جات استفاده می کردند:

بیشتر ادویه‌ هایی که درقرون وسطی و قبل از آن مصرف می‌ شده به همان شکل باقی مانده است،

اما برخی از انواع ادویه کاملا به فراموشی سپرده شده‌اند مانند دانه‌ های بهشتی که بعدها به وسیله انواع فلفل جایگزین شدند و کمتر نامی ‌از آنها برده می‌شود.

باور اشتباهی که امروزه درباره مصرف ادویه‌ ها در قرون وسطی وجود دارد این است که از ادویه‌ ها برای از بین بردن بو و طعم بد غذاهای در حال فساد استفاده می شده است

در حالی که با توجه به قیمت بسیار بالای این مواد که فقط امکان استفاده از آن را توسط طبقه اشراف فراهم می کرده است، چنین تفکری کاملا بی معناست.

ادویه‌ جات غنی از آنتی اکسیدان مانند دارچین، فلفل قرمز و… سوخت و ساز را بالا برده و می‌توانند منجر به سوزاندن چربی در بدن شده و مانع از تجمع چربی اضافی در بدن ‌شوند.

خواص ادویه جات:

ادویه‌ جات با ایجاد احساس سیری میل شدید به غذا را کنترل و ظاهر و طعم غذا را بهتر می‌کنند.

غذاهای خوشمزه و با ظاهر خوب احساس رضایت خاطر بیشتری ایجاد می‌کنند. اگر غذا رضایت بخش نباشد، احتمال پرخوری در شما افزایش می‌یابد.

عادت کنید به خوراکی‌ ها و میان وعده‌ هایی که قبلا درست می‌کردید  ادویه اضافه کنید.

مثلا اگر می‌خواهید رنگ سبز بد سوپ عدس را تغییر دهید، به آن زردچوبه اضافه کنید تا زرد شود.

اگر می‌خواهید مزه خوراک مرغ شیرین خود را تغییر دهید کمی فلفل به آن اضافه کنید.

منابع:

https://en.wikipedia.org/wiki/Spice_trade#:~:text=The%20spice%20trade%20involved%20historical,traded%20in%20the%20Eastern%20World.

تاریخچه ادویه

تاریخچه ادویه

تاریخچه ادویه جات مربوط به سالیان بسیار دور می باشد و قطعا ریشه در چند سال اخیر ندارد.

اما با توجه به پیشرفت هایی که در علم پزشکی انجام شده است، مشخص گردیده که ادویه علاوه بر اینکه می تواند مزه غذا را بهبود دهد،
بلکه قادر است تا املاح معدنی مورد نیاز بدن را نیز فراهم آورد.

با کمی جستجو در تاریخچه ادویه جات متوجه می شویم که منشا بسیاری از ادویه ها از رم و یونان بوده که طبیعتا با توجه به موقعیت جغرافیایی در این مناطق، ادویه های تند کاربرد بیشتری دارند.

اگر کمی در تاریخ حرکت نموده و به زمان فعلی نزدیک شویم،
میبینیم که در قرون وسطی، غذای های شیرین و ادویه جاتی در این راستا، رواج بیشتری داده است.

مورخین دلیل این امر را جنگ های بیشتر در آن زمان و نیاز بدن به انرژی بیشتر، نسبت می دهند. تاریخچه ادویه جات حرف های بسیاری برای گفتن دارد. شکفتن غذاهای مدرن اروپایی با تغییرات فرهنگی فرانسه در قرن 17 میلادی هم سو بوده و همین باعث شده است که غذاهای فرانسوی بیشتر از ادویه ها در سس ها به جای غذای اصلی استفاده نمایند.

از سوی دیگر استعمار اسپانیا و پرتغال موجب گردید که از فلفل چیلی به عنوان یک طعم دهنده اصلی در بین قاره ها شود.

تمام این دلایل گواه این موضوع است که ارزش ادویه های بیش از پیش برای همگان ثابت شده است.

اولین ادویه تاریخ ادویه جات ایران و جهان کدام موارد بودند؟

وقتی صحبت از قدیمی ترین ادویه ها در جهان می شود، شاید کمتر نام دارچین به ذهن خطور نماید
اما این ادویه پرکاربرد مربوط به 1500 سال قبل از میلاد مسیح می باشد.

در آن زمان ها ملوان ها با قایق های بادبانی به کشور های دور سفر می نمودند تا بتوانند آن را به دست آورد.

در این رقابت برای کسب جایگاه نخست، فلفل و نمک نیز قرار می گیرند که جز طعم دهنده های اصلی محسوب می شود.

به صورت کلی در خصوص قدیمی ترین ادویه جهان می بایست این مورد را نیز بیان داشت
که این مورد به صورت منطقه ای بوده و طبیعتا در هر منطقه متفاوت است.

به طور مثال ادویه میخک در سریلانکا دارای قدمت 1000 ساله می باشد.

در ادامه به تاریخچه ی ادویه ها در زمان و مکان های مختلف می پردازیم.

ادویه مصر باستان:

از نظر تاریخی، از ادویه جات و گیاهان دارویی به عنوان نگهدارنده ی مواد غذایی و از خواص تقویت کننده‌ی سلامتی آن‌ها استفاده می شده است.

در مصر باستان در سال 1555 قبل از میلاد گشنیز، رازیانه، زیره، سیر و آویشن به عنوان ادویه جات طبقه بندی شده بودند.

همچنین شواهد بدست آمده نشان می‌دهد کارگرانی که اهرام مصر را می‌ساختند از پیاز و سیر به عنوان ابزاری برای تقویت سلامتی‌شان استفاده می‌کردند.

ادویه چینی ها:

مطابق با استوره های باستان، شین نانگ در حدود سال 2700 قبل از میلادکتاب “تیاسو چینگ” یا “گیاهان دارویی کلاسیک” را نوشته است،
که در آن بیش از 100 گیاه دارویی از جمله کاسیا نام برده شده است.

بعدها کتابی جامع تر به نام “تیاسو کانگ مو” در سال 1596 به دست لی شیح چن منتشر شد.

شواهد تاریخچه ادویه حاکی از آن است که کاسیا ادویه‌ مهمی در جنوب چین بوده است که این گیاه در استان “کا ویلین” به معنی “جنگل کاسیا” در حدود 216 سال قبل از میلاد پیدا شده است.

بعدها جوز هندی و میخک نیز وارد چین شد.

شواهد نشان می‌دهند که کشور چین سومین کشور دارای میخک قبل از میلاد بوده است،که آن‌ها را در دهان خود می‌گذاشتند.

به همین دلیل نفس آن ها بوی مطبوعی داشته است.

در طول قرن پنجم زنجبیل ها در گلدان ها پرورش داده می‌شدند و در سفرهای دریایی طولانی بین چین و آسیای جنوب شرقی مبادله می‌شدند.

ادویه بین النهرین باستان:

بسیاری از ادویه و گیاهان دارویی در بین النهرین در دره ‌های حاصل خیز دجله و فرات، پرورش می‌یافتند. همانند آویشن، کنجد، هل، زردچوبه، زعفران، خشخاش، سیر، زیره، رازیانه، گشنیز و شوید. آشوریان باستان از کنجد به عنوان روغن گیاهی نیز استفاده می‌کردند.

شاه مروداچ بالادان (سال 721-710 قبل از میلاد) پادشاه بابل، 64 ادویه‌ی متفاوت را درباغچه سلطنتی خود پرورش داده بود.

او همچنین سوابق و نحوه‌ی کاشت هر گیاه را حفظ کرده بود (هل، گشنیز، سیر، آویشن، زعفران و زردچوبه).

مذهب جادویی بابل، خدایان پزشکی باستان بودند که گیاهان دارویی پرورش می‌دادند و معتقد بودند اجزای قدرتمند گیاهان نباید در معرض آفتاب قرار بگیرد

و جاهای تاریک برای آن‌ها مناسب‌تر است.

ایران ششمین کشور پیش از میلاد است که پیاز و سیر در آن محبوب بود و طومارهایی مربوط به صادرات سیر و پیاز در زمان کورش کبیر به دست آمده است. ایرانیان همچنین روغن‌های اساسی از گل رز، لیلیوم، گشنیز و زعفران تولید می‌کردند.

ادویه هندی ‌ها:

ادویه جات و گیاهان (مانند فلفل سیاه، دارچین، زردچوبه، هل) هزاران سال است که توسط هندی‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد که هم از نظر آشپزی هم از نظر بهداشتی مورد استفاده است.

ادویه‌های بومی هند مانند هل و زردچوبه در اوایل قرن هشتم در باغ‌های بابل پرورش داده می‌شدند.

سوسراتا، یک جراح باستانی (حدود قرن چهارم قبل از میلاد) از خردل سفید و سایر گیاهان معطر در تختخواب برای رهایی از ارواح استفاده می‌کرده است.
وی همچنین اززخم های معمولی گرفته تا زخم‌های بعد از عمل که ممکن بود به ضدعفونی کننده نیاز داشته باشند از روغن کنجد استفاده می‌کرد.

ادویه یونان و روم (331 تا 641 پیش از میلاد):

یونانیان باستان ادویه‌های شرقی (فلفل، کاسیا، دارچین و زنجبیل) را به منطقه‌ی مدیترانه و کشورهای همسایه صادر می‌کردند.

به عنوان مثال می‌توان به تخم نبات و گیاه خشخاش برای نان، رازیانه برای سس‌ها، گشنیز به عنوان یک چاشنی در غذا و نعناع به عنوان طعم دهنده در سس‌ها اشاره کرد.

یونانیان باستان برای جلوگیری از مستی در جشن‌های تاج گذاریشان از جعفری و مرزنجوش استفاده می‌کردند.

ادویه جات و گیاهان نقش مهمی در علم پزشکی یونان باستان داشتند.

بقراط  (377 تا 460 قبل از میلاد) در مورد ادویه جات و گیاهان از جمله زعفران، دارچین، آویشن، گشنیز، نعناع و مرزنجوش نوشته‌هایی از خود به جا گذاشته است.

از بین 400 داروی گیاهی مورد استفاده‌ی بقراط، حداقل نیمی از آن‌ها امروز استفاده می‌شود.

تقریباً 500 سال بعد، تئوفراستوس (372-287 پیش از میلاد)، که به عنوان “پدر گیاه شناسی” نیز خوانده می‌شد،

2 کتاب نوشت که درمورد بیش از 600 ادویه و گیاه اطلاعات جامعی ارائه می‌داد.

نقش اعراب و مسلمانان در ادویه‌ها و گیاهان دارویی (از دوران باستان تا 1096):

در اوایل از ادویه جات و ترشی جات به عنوان منبع تجارت استفاده می‌شد. تاجران کاسیا، دارچین و سایر ادویه‌ها را تهیه می‌کردند و منبع محصولات خود را مخفی نگه می‌داشتند.

هدف آن‌ها از این کار در انحصار داشتن تجارت ادویه‌ها بود که این اطلاعات ارزشمند را تمدن‌های یونان باستان و تمدن‌های های روم باستان مخفی نگه داشتند.

ادویه در اروپا در قرون وسطی (حدود 600 تا 1200):

در اوایل سده‌های میانه (قبل از جنگ‌های صلیبی)، ادویه جات آسیایی در اروپا پر هزینه و عمدتاً مورد استفاده ثروتمندان قرار می‌گرفت.

450 گرم زعفران به اندازه یک اسب قیمت داشت. یک پیمانه زنجبیل به اندازه یک گوسفند. 2 پیمانه توری به اندازه یک گاو و 450 گرم جوز هندی به اندازای 7 گاو ارزش داشت.

فلفل و همچنین سایر ادویه‌ها و گیاهان دارویی معمولاً به عنوان منبع پولی مورد استفاده قرار می‌گرفتند.

در سرتاسر اروپا، دانه‌های فلفل به عنوان جایگزینی برای پول پذیرفته می‌شد

به طوری که بعضی از صاحبخانه ها برای اجاره به جای سکه، فلفل قبول می کردند

و اروپای شرقی برای دستیابی به تجارت با بازرگانان انگلیسی، 4.5 کیلوگرم فلفل به عنوان ارز برای پرداخت مالیات، عوارض و اجاره پرداخت کردند

یا عروس‌های ثروتمند فلفل را به عنوان جهیزیه دریافت می‌کردند.

با روی کار آمدن جنگ های صلیبی (1096)، مبادله بین المللی کالا متداول شد و به تدریج ادویه‌های آسیایی (فلفل، جوز هندی، میخک و هل) ارزان‌تر و در دسترس تر شدند.

از ادویه جات و ترشی جات برای از بین بردن عطر و طعم‌های بد غذا و همچنین به عنوان داروی گیاهی استفاده می‌کردند.

ادویه در تاریخ آمریکا (1600 تا 1866):

طب غربی ریشه در داروی گیاهی دارد.

ایالات متحده گیاهان را به عنوان منبع اصلی دارو از زمان مایف گل(1620)تا بعد از جنگ جهانی اول(1930) استفاده می‌کرد(2001).

چراکه داروهای مدرن مانند آسپیرین در پوست بید نیز وجود دارند. همچنین از ادویه جات و گیاهان به عنوان جایگزینی برای چای سنتی استفاده می‌شد.

مثل گل‌های بابونه، برگ‌های جوانه، برگ‌های لیمو، برگ‌های تمشک و مریم گلی. با پایان قرن 18، ایالات متحده وارد تجارت جهانی ادویه‌ها شد. مالیات‌ها و محدودیت‌های تجارت انگلیس در روزهای استعمار، دیگر مانع تجارت آمریکا نبود.

آن‌ها در زمینه‌ی ادویه‌ها (فلفل، کاسیا، میخک، دارچین و زنجبیل)، ماهی قزل آلا، کدو تنبل، تنباکو، آرد، صابون، شمع، کره، پنیر و گوشت گاو تجارت می‌کردند.

مصرف ادویه در دوران مدرن:

برخلاف قبل که تجارت گیاهان دارویی و ادویه جات به صورت انحصاری بود،

امروزه این تجارت به صورت غیر متمرکز و در سراسر جهان صورت می‌گیرد

و مردم برای عطر و طعم بخشیدن به غذاهای خود از ادویه و چاشنی‌ها استفاده می‌کنند.

امروزه مردم به طور فزاینده‌ ای علاقه مندند تا از مزایای ادویه‌هاو گیاهان دارویی برای بهبود سلامتی بهره مند شوند.

همچنین با پیشرفت علم تحقیقات و شواهد بیشتری در مورد تاریخچه ادویه ها و گیاهان دارویی دراختیار ما قرار می‌گیرد.

ادویه

ادویه های صادراتی و وارداتی ایران

با اینکه ایرانی ها علاقه زیادی به ادویه دارند و ایران یکی از پر مصرف ترین کشور های دنیا در این حوزه است، اما بیشتر ادویه مصرفی ما از کشور های دیگر تأمین می شود.

از میان ادویه های بی شماری که در غذا های ایرانی و سایر زمینه های مرتبط استفاده می شوند، فقط پنج ادویه تولید داخل هستند.


در این مقاله نگاه دقیق تری به وضعیت تولید و مصرف ادویه ایران می اندازیم و نکته های مهمی درباره تجارت ادویه ایران و صادرات ادویه ایران بیان می کنیم.

انواع ادویه ها

وضعیت مصرف ، تولید و تجارت ادویه در ایران

شاید بتوان گفت ایرانی ها نسبت به مردم بسیاری از کشور های دیگر، علاقه بیشتری به ادویه دارند. آمار ها حاکی از آن هستند که سالیانه حدود ۲۲۰ هزار تن ادویه در ایران مصرف می شود. اما درصد بالایی از این مقدار وارداتی است و تنها مقدار کمی داخل کشور تولید می شود.

انواع ادویه از آن دست کالا هایی هستند که تکیه زیادی بر واردات دارند. در ایران فقط پنج نوع ادویه و به مقدار سالیانه حدود 50 هزار تن تولید می شود. از طرفی مصرف سالانه ادویه در کشور ما حدود 220 هزار تن است. بنابراین بیش از  170 هزار تن از ادویه مصرفی ما از کشور های دیگر وارد می شود. هندوستان ، اندونزی ، مالزی و سنگاپور ، از کشور های پیشرو در تولید ادویه محسوب می شوند.

واردات ادویه به دو صورت فله ای و بسته بندی شده انجام می شود.
نوع فله ای همان شیوه سنتی خرید و فروش ادویه است که در بسته های بزرگ وارد شده و داخل کشور بسته بندی و عرضه می شوند.

نوع دوم واردات که با رشد صنعت بسته بندی در دنیا بیشتر مورد توجه قرار دارد، واردات ادویه بسته بندی شده است.
واردات ادویه به صورت بسته بندی در واقع روش فروش مدرن تر ادویه است.

به طور کلی بیش از 22 میلیون خانوار ایرانی مصرف کننده این مواد غذایی هستند.
کارخانجات، صنایع تولیدکننده مواد غذایی و حتی ارگان های پزشکی هم از مصرف کنندگان عمده این مواد غذایی محسوب می شوند.
بنابراین فرصت های سرمایه گذاری در حوزه تجارت ادویه ایران وجود دارد.

صادرات ادویه ایران به کشور های دیگر

شاید خیلی ها ایران را مهد ادویه بدانند، و این به خاطر مصرف بالای این محصولات در داخل کشور است. اما در حقیقت تنها پنج ادویه به صورت عمده داخل کشور تولید می شوند که عبارت اند از:

این ادویه ها در استان ها و شهر های مختلف کشور تولید می شوند. اما عمده تولید آن ها در شهر های انجام می شود:

  • زعفران در شهر های مختلف ،
  • فلفل قرمز در شهر های سبزوار و گرگان ،
  • سماق در تبریز ،
  • گلپر در شهر های شمالی ،
  • و زیره سیاه و زیره سبز در کرمان .

واردات ادویه به ایران از کشور های دیگر

از طرف دیگر بیشترین ادویه های وارداتی به کشور ما که جایگاه قابل توجهی در سبد مصرف خانوار و استفاده در صنایع وابسته دارند هم این ها هستند:

تولید ادویه ی زیره سیاه در ایران

شاید این پرسش برایتان پیش بیاید که چرا این ادویه ها داخل کشور تولید نمی شوند. به طور کلی بسیاری از ادویه ها اصلا در ایران به عمل نمی آیند. این امر بیشتر به خاطر وضعیت آب و هوایی مناسب برای رشد آن گیاه است. بنابراین خیلی از ادویه ها ، از کشور هایی مانند هند ، اندونزی ، سنگاپور و مالزی وارد می شوند.

برای نمونه خاستگاه اصلی زردچوبه کشور هند است. می توان هند را تنها تولید کننده زردچوبه در دنیا دانست.

این محصول هیچ گونه تولیدی داخل کشور ندارد، بلکه به صورت قلم فله ای از هند وارد شده و در کارگاه های وابسته ، آسیاب و بسته بندی می شود.

کشور های آمریکایی ، اروپایی و آسیایی ، سهم بزرگی از بازار مصرف ادویه را به خود اختصاص داده اند.
این سهم قابل توجه در مورد کشور های آمریکای شمالی و اروپا ، به اهمیت خانوار به کامل بودن سبد مصرف مربوط می شود.

ضمن آنکه بسیاری از انواع ادویه ، در شرکت ها و کارخانه های اروپایی و آمریکایی ، به لوازم آرایشی و بهداشتی و حتی دارویی تبدیل می شوند.

اما در مورد کشور های آسیایی ، به ویژه کشور های در حال توسعه مانند هند و چین ، می توان مصرف بالای ادویه را به بالارفتن آگاهی عمومی نسبت به استاندارد های زندگی مربوط دانست.

ضمن آنکه با ظهور فست فود ها ، تنقلات و سایر صنایع غذایی ، فرصت های فراوانی در این مناطق به وجود آمده است.

نمونه ای از وضعیت تولید و تجارت ادویه ایران

برای درک بهتر وضعیت تولید ادویه ایران می توان به نمونه زیره اشاره کرد. زیره سیاه بیشتر در کرمان و زیره سبز در مشهد ، سبزوار ، قم و تبریز کشت و تولید می شود.
زیره سبز بیشتر به کشور های اروپایی صادر شده و در این کشور ها برای تولید دارو از آن استفاده می شود.

اگر میزان بارندگی مطلوب باشد ، حدود 20 هزار تن زیره سبز در کشور تولید می شود. البته بخش قابل توجهی از این ادویه هم به خارج از کشور صادر می شود. اما در سال هایی که میزان بارندگی کم است ، میزان تولید زیره سبز کاهش می یابد و حتی ممکن است به ۸ تا ۱۰ هزار تن برسد.
البته باز هم بخش عمده ای از آن صادر می شود.

بسته بندی محصولات یکی از مهم ترین ارکان رشد صادرات غیرنفتی است.

بیشتر محصولات کشاورزی کشور ما ، از جمله همین زیره سیاه و زیره سبز ، به خاطر بسته بندی نامطلوب ، نه تنها به قیمت بسیار پایین عرضه می شوند، بلکه روزبه روز جایگاه صادراتی خود را در بازار های جهانی از دست می دهند و با نام و برند کشور های دیگر در بازار های بین المللی عرضه می شوند.

طلای سرخ ایرانی، گران‌ترین ادویه جهان

از سوی دیگر ایران با تولید بیش از ۲۰۰ تن زعفران در سال ، رتبه اول تولید این محصول در جهان را در اختیار دارد و بیش از ۹۰ درصد زعفران مصرفی جهان را تأمین می کند.
اما زعفران هم به خاطر بسته بندی نامناسب ، در کشور های دیگری مانند امارات و اسپانیا دوباره بسته بندی شده و به نام همان کشور ها در بازار های هدف عرضه می شوند.

زیره سبز ؛ یکی از ادویه های تولید ایران

جمع بندی درباره ادویه ایران

در حوزه تجارت ادویه ایران آمار های موجود حاکی از آن هستند که سالیانه حدود ۲۲۰ هزار تن ادویه در کشور ما مصرف می شود؛

اما درصد بالایی از آن وارداتی است.
در واقع تنها ۵ ادویه به صورت عمده داخل کشور تولید می شوند. این ادویه ها عبارت اند از: زعفران ، فلفل قرم ز، سماق ، گلپر ، زیره سیاه و زیره سبز.

در حوزه صادرات ادویه ایران هم بیشتر محصولات کشاورزی کشور ما، از جمله ادویه ها ، به خاطر بسته بندی نامطلوب ، نه تنها به قیمت بسیار پایین عرضه می شوند، بلکه با نام و برند کشور های دیگر در بازار های جهانی عرضه می شوند.
بنابراین برای رشد ارزش صادرات ادویه ایران باید نگاه ویژه ای به بسته بندی انواع ادویه داشت.

منابع:

https://www.google.com/search?q=%D8%A7%D8%AF%D9%88%DB%8C%D9%87+%D9%87%D8%A7%DB%8C+%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%AA%DB%8C&oq=%D8%A7%D8%AF%D9%88%DB%8C%D9%87+%D9%87%D8%A7%DB%8C+%D9%88&aqs=chrome.1.69i57j0i19j0i19i22i30l5j69i61.15330j1j4&sourceid=chrome&ie=UTF-8

https://www.eghtesadonline.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C-6/209013-%DA%86%D8%A7%D8%B4%D9%86%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%BE%D9%88%D9%84-%D8%B3%D8%A7%D8%B2-%DA%86%D8%A7%D8%B4%D9%86%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%BE%D9%88%D9%84-%D8%A8%D8%B1

زعفران پوشال چیست

زعفران و تاثیر آن در فرهنگ گناباد

فرهنگ عامه یکی از شاخه های مطالعات فرهنگی این روزها مورد توجه جامعه شناسان است. بدون شک زعفران و تاثیرات  ایجاد شده از سوی آن در فرهنگ مردم گناباد جای کار علمی وسیعی دارد

دیدگاه نظریه پردزان در رابطه با فرهنگ

نظریه پردزان قدیمی فرهنگ را  “محصول فرعی” نیروهای ساختاری جامعه  تلقی می کردند. از این رو درک انقلاب صنعتی و گسترش زندگی شهری اهمیت زیادی در درک نخستین رهیافت ها درباره جامعه داشت.

اما از اواخر قرن بیستم موضوع جدیدی در جامعه شناسی به نام مطالعات فرهنگی توجه خود را بر “زندگی روزمره”متمرکز کرد.

بسیاری از رفتارهای بدیهی زندگی روزمره در رهیافت فرهنگ عامه مورد مطالعه قرار گرفت.

و نظریه پردازان اجتماعی به طور فزاینده ای از زندگی روزمره به عنوان مدل تحلیلی خود برای گره گشایی از فرایندهای شکل گیری جامعه استفاده می کنند.

رفتارهای عادی توده مردم که عمومی بر اساس کنش های منطقی صورت نمی گیرد
 و تعارض های نخبه گرایی را به همراه داشت مورد توجه قرار گرفت.

و اندیشمندان به تفسیر ، تبیین، نشانه شناسی و  معرفت شناسی آن پرداختند. مقالات متعددی درباره زندگی روزمره مردم در ورزش فوتبال،  پیام های بازرگانی،  موسیقی های محلی،  تفریحات حاشیه نشین ها و… صورت گرفت.

رابطه فرهنگ با زعفران در گناباد

مادر اینجا سعی داریم باروایتی توصیفی درباره فرهنگی صحبت کنیم که براساس کشت محصول زعفران درمنطقه گناباد شکل می گیرد.

جنوب خراسان همزمان در آبان و آذر با یک فعالیت اجتماعی درگیر می شود که همه طبقات مردم را به گونه ای با خود درگیر می نماید.

پرداختن به این مقوله که در نوع خودش بکر می باشد می تواند نمونه ای از مطالعات  فرهنگ عامه  محسوب شود.

زعفران

 در اوایل آبان هر سال با  شروع فصل برداشت زعفران در شهرستان تربت حیدریه و آمدن نخستین گل های زعفران به گناباد خبر آمدن مناسبت جدید در شهر می پیچد.

توده مردم خود را برای فعالیتی حدودا بیست روزه آماده می کنند که بسیار فشرده همه طبقات را درگیر خواهد کرد.

چند روز بعد گل های زعفران گناباد آماده برداشت می شود.  همه مردم چه از منافع اقتصادی گل زعفران نفع ببرند و چه نفع نبرند با آن در تماس فرهنگی هستند.

مردم شهرستان گناباد  عموما در برخورد با زعفران به چهار دسته تقسیم می شوند:

۱-آنهایی که خود کشت گل دارند و در این ایام علاوه بر برداشت گل، مرحله جدا سازی و سپس سود اقتصادی را تجربه می کنند.

۲-آنهایی که کشت گل ندارند و برداشتی هم انجام نمی دهند بلکه در بازار  گل هستند

و بعد از خرید از کشاورز ، وارد مرحله جدا سازی و سود اقتصادی می شوند.

۳-آنهایی که  گل ندارند و فقط در مرحله جدا سازی به کشاورزان عمده کمک می کنند و  دستمزد می گیرند.

۴-آنهایی که وارد این  چرخه نمی شوند

اما در طول این ایام با تغییر فضای بازار ، طبیعت و حتی تغییر در مراودات اجتماعی خانواده ها درگیر هستند

و در نتیجه کنش های متفاوتی بروز می دهند.

خصلت زعفران آن است که در این ایام که کمتر از یک ماه است،

هر روز از زمین کشاورزی گل جدید بیرون می زند که باید حتما برداشت شود و حداکثر در دو روز ، قبل از آنکه خشک شود  مرحله جدا سازی انجام شود.

بنابراین سرعت کار ، باعث می شود  نه تنها افراد خانواده بلکه  خانواده های وابسته و آشنایان وارد این معرکه بشوند.

اولین مزیت زعفران ، مزیت اقتصادی آن است ولی به طور عمده مزیت های بعدی آن را ماندگار می کند.

در یک توصیف کلی باید بگوییم که درایام برداشت همه خانواده درگیر هستند وکار فقط به صورت مردانه انجام نمی شود.

طبق یک الگوی قدیمی، همه اعضای خانواده ساعت اولیه صبح،قبل ازگرم شدن هوا،زمانی که محصول هنوز  غنچه است، به گشت گاه می روند.

چند ساعت برداشت طول می کشد. همه افراد در یک ردیف حرکت می کنند و به صورت  دستی گل ها را از زمین جدا می کنند. سپس به خانه آمده و به جداسازی گل می پردازند. در صورت  زیاد بودن گل ها دو اتفاق می افتد. قسمتی از آن در بازار شهر که اکنون بسیار داغ است به فروش می رسد.

قسمتی هم  به صورت بسته های حدودا دو ، سه و یا پنج کیلویی بین همسایه هایی که خود کشت نداشته اند توزیع می شود تا آنها مرحله جدا سازی را انجام دهند و سپس دست مزد آن را می گیرند.

بعد کیفی و کمی

اما آنچه در روایت برداشت یک کالای کشاورزی با سود اقتصادی بالا برای مطالعات فرهنگی حائز اهمیت است وجود خرده مالکان بسیاری است.
که باعث شده  معنای “کنشگری” منحصربه فرد این محصولات را هم در بعد “کیفی” و هم “کمی” گسترش دهد.

بعد “کمی” از آن رو که خرده مالکی باعث افزایش کشت میشود و تعداد خانواده های بیشتری وارد آداب ویژه  زعفران کاری می شوند.

و “کیفی” بدان معنا که همه ارکان روحی و جسمی افراد خانواده از آن متاثر می شود

و برای همه افراد در هر سن و سال فارغ از جنسیت وظایفی محول می شود

و فعالیت خاصی انتظار می رود.

دو اصل بنیادین فرهنگ عامه

” نظریات فرهنگ عامه بر دو اصل بنیادین  مبتنی است. نخست اینکه ما اصولا به صورت کنشگرانی  مختار در فرهنگ عامه سهیم می شویم. به عبارتی ما بازی خوردگان  درمانده  یک صنعت  فرهنگ سازی  مقتدر نیستیم. همچنین پذیرفتگان  منفعل نوعی فرآیند یکپارچه ی اجتماعی شدن هم  نیستیم. 

دومین اصل بنیادین  نظریه فرهنگ عامه آن است که ما از سهیم شدن  در شکل های فرهنگی عامه پسند کسب لذت می کنیم.

اگر این چنین نبود ما در آن فرهنگ مشارکت نمی کردیم و آن فرهنگ هم  دیگر مردم پسند نبود.”

لذت و مختار بودن در این جا، یک رابطه همسو  دارند که به ارتقاء همدیگر کمک می کنند. لذت تولید شده از محصول زعفران در چهار سطح بر فرهنگ عامه نمایان می شود. که دو مورد آن کاملا مخصوص زعفران است و در محصول دیگری یافت نمی شود.

– لذت اقتصادی:

عامل اقتصادی اگرچه  عامل مبنایی نیست اما عامل اولیه است. زعفران به نسبت کشتی ارزشمند است. بنابراین کشاورزان می دانند در این فشار مضاعف ۲۰ روزه سود خوبی خواهند داشت.

بنابراین رنج آنها همراه با شادی خواهد بود ومعمولا مردان خانواده سعی می کننداین حس را به خانواده منتقل کنند.

– لذت اجتماعی:

این حس که قوی ترین نوع لذت در مجموع لذات های ایجاد شده است. بر  کارکرد گرایی همه پتانسیل های اعضای خانواده همراه است.

شئون سلسله مراتبی خانواده  در این ایام  معمولا  معلق می شود و پدر خانواده باید در کنار کوچکترین فرد خانواده  یک نوع کار را انجام دهد

و این معمولا با  ایجاد یک اعتماد به نفس  و ایجاد حس لذت بر مبنای قایده گرایی برای همه است. 

شب نشینی های طولانی  بین خانواده ها که هر خانواده  گل های خود را جدا خواهد نمود  و ارتباط کلامی باعث لذت های جمعی می شود.

گاهی در روزهایی که کار بسیار زیاداست فرزندان به مدرسه هم نمی روند ودر عمل جمعی خانواده شرکت می کنند.

زعفران

– لذت زیبایی شناسی: 

گل زعفرانی بنا به زیبایی ظاهری و رنگ های بنفش ، قرمز و زردکه در طراحی آن به کار رفته است به نوعی طراحی آشفته و شعف انگیز در شهر کمک می کند.

در شهر گناباد بنا بر آنکه بسیاری از زمین های کشاورزی در حاشیه منطقه مسکونی است

این زیبایی در  یک سفر کوتاه در شهر هم به طور ملموس دیده می شود. 

از سویی پس مانده گل های زعفران که به عنوان زباله دور ریخته می شود هم مجموعه ای از طیف رنگ های بنفش است در حاشیه کوچه و خیابان دیده می شود

برعکس هر نوع زباله دیگر، حس خوبی به مخاطب منتقل می کند.

همچنین بازار معامله  گل زعفران  و ریشه های آن  اکثرا در خیابان  سعدی گناباد انجام می شود. عبور و مرور در این خیابان در این ایام بسیار  جلب توجه می کند. این خیابان هر شهروندی را که ارتباط اقتصادی با زعفران ندارد ناچار وارد این شور می کند . گویا این یک جشن محلی است که همه با آن درگیرند و سهمی در آن دارند.

– لذت جنسی: 

زعفران بوی بسیار شعف انگیز و شادی بخش دارد که همه خانه هاومحله ها را در این ایام پر می کند

علاوه بر این خصلت عمده این  گل ، دارویی است. طبع گرمی که دارد و معمولا در آشپزی ایرانی به عنوان ماده شادی بخش به کار می رود.  متخصصان تغذیه معتقدند زعفران در افزایش قدرت جنسی  بسیار موثر است. 

از همین رو است که معمولا خصلت عزلت نشینی در این فصل کمتر دیده می شود

و “حتی بر اساس نظریه فروید که لذت های غیر جنسی می تواند بدل از لذت های جنسی شوند و کلا خوشی های جسمانی را می توان با خوشی های  غیرجسمانی جایگزین کرد.”

 این ارتباط در مورد زعفران کاملا مشهود است.

بسیاری از شعف های جنسی درطول روز که امکان بروز پیدا نمیکند در فعالیت های کاری مربوط به زعفران نمود می یابد.

از همین رو است که همه کسانی که با  زعفران سرو کار دارند می دانند که در مراسم برداشت و مراسم جدا سازی ، شادی های کلامی به اوج می رسد و عموما اصرار دارند که در این مراسمات با وجود همه سختی هایش شرکت کنند.

زنان و زعفران :

نظریات فمنیستی در فرهنگ عامه بسیار ورود کرده اند

و از نقش های گوناگون زنان در این نوع کنش های روزه مره سخن گفته اند.

جایگاهی که فراتر از فرهنگ رسمی نشان دهنده جایگاه اصلی زنان است.
البته گرایش های فرهنگ عمومی مانند رسانه که فرهنگ وابسته به جریان های کلان اقتصادی و سرمایه داری می شود مورد نقد تند فمنیست ها قرار دارد.

فارغ از نگاه فمنیسیتی باید اذعان کرد کارکرد زنان در این ایام بسیار بارزتر می شود. 

زنان جدا از فعالیت های همیشگی شان چون زعفران از یک کالای تجاری فراتر رفته و به درون ساختار خانواده آمده است.

در همه مراحل حضور دارند و معمولا مدیریت برنامه ها در این روز ها در دست آنها است.

کمک کردن دربرداشت محصول،جمع وجور کردن زعفران تازه و مرتب کردن آنها برای خشک شدن ریشه ها وظیفه زنان است.

پذیرایی از همه افراد خانواده در حین کار نیز از وظایف همیشگی آنها است.

همانطورکه در بالا آمد برخی از خانواده  ها فقط در جداسازی زعفران کمک کشاورزان عمده می کنند.

ایجاد این رابطه وفرستادن گل ها به درب خانه همسایه ها و چانه زنی برای قبول چندکیلو گل زعفران و جداسازی آنها
معمولا توسط خانم های هر دو خانواده صورت می گیرد.

برخی از خانواده ها محصولات نهایی زعفران را به طور عمده نمی فروشند و آن را به صورت یک پول نقد در نظر دارند و در خانه نگه می دارند تا در مواقع لزوم در بازار به آسانی تبدیل به پول کنند.

این کار هم که در طول سال انجام می شود تحت مدیریت زنان است.  آنها در مواقع لزوم چند مثقال زعفران را از انبار محصول خارج می کنند. بنابراین بسیاری از خرده معاملات زعفران هم در گناباد  توسط خانم ها انجام می شود.

زعفران

ضعف ها:

با وجود درگیر شدن ابعاد مختلف زندگی مردم گناباد با زعفران و تبدیل شدن آن به فرهنگی خاص با مراسمات ویژه خود

،هنوز ضعف هایی دیده می شود که زعفران نتوانسته است  در خلق شئون فرهنگی کامل باشد.

در این گونه مراسم خاص که همراه است با حضور جمع کلی خانواده در مراسم برداشت
و یا شب نشینی ها ویژه معمولا اشعار، اذکار و یا افسانه هایی متناسب با نوع کار خلق می شود
که هر ساله بیان می شود و همراه با  شادی و لذت است.

اما در مورد زعفران،اینگونه نیست و ما هیچ نوع شعر و یا ذکر و حتی داستان خاصی نیافتیم که به صورت فراگیر در این منطقه استفاده شود.

منبع:

http://gonabadnews.com/

سیر

بزرگترین تولید کننده های سیر در جهان

استفاده از سیر به عنوان یک ماده غذایی ریشه باستانی در دنیا دارد. سیر قرن ها به عنوان یک ماده طعم دهنده غذا استفاده می شده است.

این لیستی از کشورها بر اساس تولید سیر از سال 2016 تا 2018 است که بر اساس داده های بانک اطلاعات آماری شرکت غذا و کشاورزی تهیه شده است . کل تولید جهانی سیر در سال ((2018)) 28،494،130 تن بود که نسبت به 27،648،023 تن در سال ((2017 ))3.1٪ افزایش تولید سیر داشت. چین بزرگترین تولید کننده سیر، با بیش از 78٪ تولید جهانی 22،273،802 تن می باشد.

تولید 

> 100000 تن 

رتبه بندیکشور / منطقه201820172016
1 چین22،273،80221،759،14921،244،496
2 هند1،721،0001،693،0001،617،000
3 بنگلادش461.970425،401381،851
4 کره جنوبی331،741303،578275،549
5 مصر286،213289،766272،769
6 اسپانیا273،476274،712209،795
7 ایالات متحده260،340231،993204،780
8 ازبکستان254،857214،263200،869
9 روسیه211،981206،074202،992
10 میانمار207،094203،674212،909
11 الجزایر202،201123،475103،627
12 اوکراین187،020185830187،960
13 آرژانتین148156147،582147،009
14 ترکیه143207148،133135،148
15 اتیوپی124،801116،972138،664
16 برزیل118،837120،896132،361
17 پرو104،57494،88778،205

10،000 – 100،000 تن 

رتبه بندیکشور / منطقه201820172016
18 مکزیک94،6928984075،987
19 پاکستان8116775،00270925
20 تایلند74،2887427173،974
21 کره شمالی6424766،35668،857
22 تایوان60،07543،73844،497
23   نپال59،50056،66850،426
24 ایران58،27857،88759،256
25 رومانی57،9755567354،389
26 قرقیزستان55،52352،67042،666
27 سودان54،92256،69257،429
28 آذربایجان44،91421،54121،114
29 قزاقستان44،8813883133،481
30 اندونزی39،30219،51321،150
31 گواتمالا341733276031،216
32 ایتالیا30،4962998329،568
33 ژاپن20،97820،70021100
34 فرانسه20،12020،46421،932
35 شیلی19،11120،13316342
36 تونس18،54919،50920994
37 بلاروس1810638،66633،533
38 کوبا1732019،46223،257
39 تاجیکستان15،64358963،255
40 ونزوئلا151081380313،897
41 مالی14،9194،2069955
42 آلبانی13،69614،54412،308
43 مراکش13،61113،66012،562
44 کلمبیا11،41310،81914،207
45 ارمنستان10،49012،61014،207

1000 تا 10 هزار تن 

رتبه بندیکشور / منطقه201820172016
46 مولداوی9،51011،52210166
47 مجارستان78027،4307،899
48 فیلیپین7،55977517،469
49 یونان61307،8827،135
50 بوسنی و هرزگوین58905،5607259
51 تانزانیا566358905667
52 نیجر4،9374،2603،761
53 لیبی47714،7374،684
54 گرجستان460035002900
55 مقدونیه شمالی4،13442144،221
56 صربستان3،6155،0254803
57 سوریه340034003400
58 ترکمنستان3،3123،2403،167
59 یمن3،2693،2923،339
60 ماداگاسکار28512،8122774
61 عراق25731،7252760
62 بولیوی256927773،731
63 عمان2،4772،9152،914
64 کرواسی23351،9011،444
65 لبنان2،35323932،351
66 پرتغال203826602622
67 کنیا203318912،958
68 اردن2،00928222،267
69 نیوزلند1،9951،9611،928
70 جمهوری چک1،6891،340835
71 جمهوری دومینیکن1،5171،5242،368
72 کانادا1،49015631،410
73 اسرائيل1،3611،4862،183
74 اکوادور1،3251،3021،279
75 لتونی1،1261،884610
76 اتریش111110911025
77 هائیتی109210671041
78 فلسطین107410951،118
79 لیتوانی10709701،622
80 مونته نگرو1021993964
80 اسلوونی102110031089

<1000 تن 

رتبه بندیکشور / منطقه201820172016
82 نیجریه900900850
83 اروگوئه8351000800
84 بوتان7977081،176
85 مالاوی521230N / A
86 بلغارستان4451859
87 کویت432280351
88 تیمور شرقی415410411
89 مالت366358479
90 قبرس365359354
91 اسلواکی314231313
92 استونی235356185
93 پاراگوئه230230225
94 زیمبابوه221217212
95 هندوراس208205215
96 کیپ ورد105103100
97 موریس7196120
98 فنلاند6075141
99نشان رسمی رئونیونرئونیون564761
100  سوئیس374234