دانه های چیا خیلی وقت پیش از زمانی که معروف شوند وجود داشتند.
برخی معتقدند این دانه در برنامه غذایی آزتک ها و مایا های باستان نیز بوده، ظاهرا آنها قبل از اینکه به نبرد بروند از این دانه ها استفاده میکردند.
اما این دانه های قدرتمند امروز که شما نیازی برای آماده شدن برای نبرد ندارید چه استفاده ای دارند؟
خواص شگفت انگیز دانه چیا
ما برای شما شش دلیل داریم
علاوه بر درخشش پوست و کاهش وزن – که چرا باید دانه ی چیا استفاده کنید.
دانه چیا به کاهش وزن کمک می کند در یک وعده چیا ۱۱ گرم پروتئین و ۴٫۴ گرم فیبر وجود دارد که میتواند برای مدتی طولانی سیر نگهتان دارد و به کاهش وزنتان کمک کند.
بعلاوه این دانه ها ده برابر وزن خود میتوانند آب در خود ذخیره کنند که آنها را تبدیل به یک ماده ی خوب برای استفاده در اسموتی و دیگر غذاها میکند.
اما باید مواظب باشید بیش از حد استفاده نکنید، استفاده بیشتر از میزان توصیه شده باعث میشود فیبر موجود در این دانه ها معده را ناراحت کند.
دانه چیا برطرف کننده قوی استرس
دانه های چیا سرشار از مواد مغذی هستند و به نوعی قهرمان گمنام هستند.
منیزم، که به کاهش کورتیزول ( هورمون استرس ) کمک میکند.
باز هم برای استفاده از این ماده ی معدنی دلیل میخواهید؟
پایین بودن سطح منیزیم بدن باعث سردرد و خستگی میشود.
دانه های چیا همچنین حاوی ترپیتوفان و آمینو اسید هستند
که میتوانند به بدنتان کمک کنند سروتونین تولید کند.
سروتونین به بدن کمک میکند با اضطراب مبارزه کند و الگویی منظم تر داشته باشد.
دانه چیا پوست را درخشان می کند
این دانه های کوچک حاوی اسید چرب امگا ۳ نیز هستند
یک وعده از این دانه ها بیش از یک وعده قزل آلا حاوی این چربی مفید است.
علاوه بر اینکه به سلامت قلب کمک میکند، این چربی های ضروری پوست، مو و ناخن ها را نیز قوی میکند.
اسید چرب امگا ۳ باعث کاهش التهاب و خشکی و افزایش جریان خون نیز میشود.
دانه چیا بیشتر از شیر کلسیم دارد
تنها یک وعده دانه ی چیا میتواند ۲۰ درصد از نیاز روزانه بدن به کلسیم را برآورده کند ( بر اساس وزن، بیش از شیر کلسیم دارد ).
این ویژگی دانه های چیا را تبدیل به یک انتخاب عالی برای افرادی که نمیتوانند لبنیات را تحمل کنند کرده است.
دریافت کافی کلسیم یعنی استخوان و دندان های قوی تر، همچنین کلسیم به تقویت حجم سلول و رطوبت سطح پوست نیز کمک میکند.
دانه چیا به مبارزه با رادیکال های آزاد کمک می کند
زغال اخته برای داشتن میزان بالای آنتی اکسیدان همیشه مورد ستایش بوده است اما حالا میخواهیم دانه ی چیا را به شما معرفی کنیم.
میزان آنتی اکسیدان موجود در یک وعده از دانه ی چیا سه برابر قوی تر از آنچه در زغال اخته وجود دارد است.
آنتی اکسیدان ها برای سلامت ضروری هستند، چون از سلول ها در برابر رادیکال های آزاد دفاع میکنند.
آنتی اکسیدان ها از پوست نیز مراقبت میکنند.
دانه چیا نفخ را از بین میبرد
بعد از خوردن یک غذای تند مقداری از این دانه های مغذی بجوید، چرا؟
چون حاوی مقدار زیادی پتاسیم هستند ( دو برابر مقداری که موز دارد ) که کمک میکند کمتر دچار نفخ شوید
مواد غذایی که در دوران بارداری مصرف می کنید برای سلامت جنین بسیار مهم است. از بین تمام ادویه ها برخی از آنها برای خانم های باردار مفید و برخی دیگر مضر و ممنوع می باشند.
به گزارش ایلنا، ادویه جات در آشپزی بسیار ویژه و مهم هستند زیرا طعم و مزه فوق العاده ای به غذا می دهند. شاید شما هم معتقد باشید که ادویه جات تند می توانند باعث ایجاد مشکل شوند و به این دلیل از مصرف غذاهای بیرون خودداری می کنید زیرا نمی دانید در این دوران چه ادویه ها و مواد غذایی مجاز و غیر مجاز برای مصرف هستند. به همین دلیل در این گزارش فهرست کاملی از ادویه های مفید و مضر در دوران بارداری ذکر شده اند.
ادویهها چه هستند؟
ادویه ها برای آشپزی کردن خیلی ضروری اند. ادویه جات شامل سبزیجات، میوه ها، ریشه گیاهان، پوست و دانه های خشک شده می باشند که می توانند به غذا طعم و عطر خاصی بدهند. همچنین می توان از ادویه به عنوان رنگ دهنده و مواد نگهدارنده برای مواد غذایی استفاده کرد.
مصرف برخی از ادویه ها در دوران بارداری برای سلامت مادر و جنین مفید و برخی هم مضر هستند.
ادویه های مجاز و ممنوع در بارداری
ادویه هایی که مصرف آن ها در دوران بارداری مجاز است
مصرف زردچوبه در دوران بارداری می تواند بسیار مفید باشد زیرا ارزش مواد مغذی آن به عنوان یک داروی ضد درد و مفید برای پوست شناخته شده است. زردچوبه حاوی مواد طبیعی سم زدا بوده و کبد را از آسیب های مصرف الکل، مواد شیمیایی و برخی از دارو ها محافظت می کند.
همچنین به کاهش استرس اکسیداتیو ( باعث ضعف سیستم ایمنی بدن و در نتیجه انواع بیماری ها مثل سرطان می شود ) کمک می کند. حداکثر مقدار مجاز روزانه زردچوبه 8 گرم می باشد.
2. پیازچه:
پیازچه تازه منبع غنی و طبیعی از فولات است. یک زن باردار برای رشد مغز جنین ، تقسیم سلولی و سنتز DNA نیاز دارد. سطح کافی فولات در رژیم غذایی می تواند از نقایص لوله عصبی در نوزاد جلوگیری کند.
مصرف زنجبیل در این دوران بدون خطر بوده و یک داروی خانگی مناسب برای درمان ویار، تهوع و استفراغ در دوران بارداری محسوب می شود. زنان مبتلا به ویار می توانند روزانه یک گرم را به مدت چهار روز متوالی برای تسکین فوری مصرف کنند.
فلفل سیاه برای زنان مفید است زیرا یک منبع غنی از کروم بوده که برای یک زن باردار مورد نیاز می باشد. سطح پایینی از کروم می تواند سطح قند خون و کلسترول را افزایش داده و منجر به بیماری دیابتیا بیماری قلبی شود.
بر اساس مطالعات، زنانی که به دیابت مبتلا هستند چنان چه رژیم غذایی منظمی از کروم داشته باشند قند خون آنان کاهش میابد. توصیه می شود روزانه 30 گرم از فلفل سیاه مصرف شود.
هل برای ویار و حالت تهوع بارداری مناسب است و می توان از عطر آن در چای نیز بهره برد.
ادویه هایی که مصرف آن ها در دوران بارداری غیرمجاز است
1. شنبلیله:
دانه شنبلیله اثر محرکی بر رحم دارد. بنابراین برای زنان باردار توصیه نمی شود. همچنین مصرف خوراکی آن می تواند باعث نفخ و اسهال و التهاب،شده و مصرف یک دوز اضافه از شنبلیله می تواند سبب تضعیف رشد جنین شود.
2. آنغوزه:
مصرف این ادویه در بارداری خطرناک است زیرا ممکن است باعث سقط جنین شود. از این ادویه به عنوان دارویی ضد بارداری استفاده شده و سبب خونریزی خواهد شد.
3. سیر:
مصرف سیر در بارداری توصیه نمی شود زیرا حاوی مقادیر زیادی از مواد سمی است که برای یک زن باردار ممنوع است. همچنین اگر سیر به مقدار زیاد مصرف شود باعث سوزش سر دل و خونریزی خواهد شد.
4. گلپر:
گلپر ادویه ای است که باعث رقیق شدن خون می شود و از این رو مصرف آن در دوران بارداری توصیه نمی شود.
5. نعنا فلفلی:
چای نعنا فلفلی سبب شل شدن رحم شده و می تواند باعث سقط جنین شود. همچنین استفاده از روغن نعناع فلفلی می تواند باعث قاعدگی شود بنابراین استفاده از آن در طول بارداری در هر شکلی ممکن است خطرآفرین باشد.
https://vozarasaffron.com/wp-content/uploads/2021/07/WhatsApp-Image-2021-07-03-at-19.24.11.jpeg1080810aidinhttps://vozarasaffron.com/wp-content/uploads/2020/05/logo-web-vozara-300x136.pngaidin2021-07-07 14:54:262021-07-08 18:43:55ادویه های مجاز و ممنوع در بارداری
اگر می خواهید این گیاه را در مناطق سردسیر بکارید، سعی کنید آن را از تابش روزانه آفتاب بهره مند کنید.
ضمن اینکه هوای اطراف این گیاه را مد نظر قرار دهید. در این صورت می توانید ثمر دهی خوبی را از گیاه انتظار داشته باشید.
فلفل سیاه از ادویه های رایج در کشورهای مختلف است.
طبیعت گرم آن از شرایط کاشت فلفل سیاه خبر می دهد. نواحی گرم و خشک محیط مناسبی برای کاشت این گیاه می باشند.
البته برای پرورش فلفل سیاه بهتر است نحوه آبیاری را نیز در نظر بگیرید.
اگر می خواهید کاشت گیاه فلفل سیاه را به شکل تجربی در منزل امتحان کنید
و از شکل ارگانیک آن بهره مند شوید، بهتر است آن را در داخل گلدان بکارید.
اگر ساکن منطقه کوهستانی هستید، پرورش گلخانه ای را برای فلفل سیاه رقم بزنید. به گیاه فرصت دهید تا خود را با محیط جدیدش سازگار کند.
این محیط جدید می تواند یاغچه، گلدان یا گلخانه باشد. تقریباً ۹۰ درصد گیاهان به طور طبیعی قابلیت تطبیق با محیط را دارند و فقط در شرایط اضطرار واکنش از خود نشان می دهند.
به عنوان مثال زمانی که دمای هوا بیش از اندازه سرد یا گرم شده و گیاه قادر به تحمل آن نیست.
نور خورشید یکی از نکات مهم برای پرورش فلفل سیاه است
و این ویژگی قابل حذف شدن نمی باشد.
اگر شما در منطقه ای با زمستان های سرد و تابستان های معتدل هستید، بهتر است در فصل زمستان گیاه را از باغچه به درون منزل هدایت کنید و بدین طریق شرایط زندگی آن را حفظ نمایید.
اگر دمای محیط رشد فلفل سیاه بسیار بالاست، بهتر است نور مستقیم را از آن دریغ کنید و گیاه را در منطقه نیم سایه بگذارید.
مرحله ابتدایی کاشت فلفل سیاه اهمیت زیادی دارد. چون سبب رشد میوه های مطلوبی خواهد شد.
برای ثمردهی گیاهان فلفل محیطی را با دمای ۲۴ تا ۲۹ درجه سانتی گراد در نظر بگیرید.
توجه داشته باشید که این گیاه متعلق به نواحی گرمسیری بوده و دمای مطلوبش حدود ۲۴ تا ۲۹ درجه سانتی گراد می باشد.
دمای زیر ۱۶ درجه سانتی گراد دمای نامطلوبی برای فلفل سیاه است و گیاه در این وضعیت قادر به رشد نخواهد بود.
در صورتی که در منطقه کوهستانی هستید، این کاشت را در منزل انجام دهید.
مکان هایی که از نظر جغرافیایی دمای یک تا ۱۰ درجه سانتی گراد را در فصل زمستان تجربه می کنند، قادر به تکثیر فلفل سیاه هستند.
بنابراین می توانید کشت این گیاه را در باغچه امتحان کنید.
محدوده نگه داری از فلفل سیاه بهتر است در منطقه آفتاب-سایه باشد.
برای پرورش فلفل سیاه به نور غیر مستقیم نیاز دارید.
این نور باید معادل ۶ تا ۸ ساعت باشد.
اگر می خواهید این گیاه را در باغ بکارید، فضایی از سایه و نور را در اختیارش بگذارید. اگر کاشت فلفل سیاه را در گلدان انجام می دهید، این گلدان باید در مجاورت پنجره قرار بگیرد.
در نواحی بدون نور نیز باید این نور را با منابع مصنوعی تامین نماید.
برای پرورش فلفل سیاه به فکر یک داربست حسابی باشید.
گیاه فلفل در رشد خود قدی معادل با ۴ یا ۵ متر دارد.
بنابراین بهتر است فضای لازم برای این رشد را در نظر داشته باشید تا گیاه به خوبی محافظت شود.
برای تهیه داربست دو عدد گودال را در نظر بگیرید. پایه های داربست را در این دو گودال محکم سازید.
بهتر است فاصله این دو گودال در حد ۸ سانتی متر از محل کاشت فلفل سیاه باشد.
فلفل سیاه در سال اول سبک بوده و احتمالاً به شکل معلق نیز دیده می شود اما همزمان با رشد بیشتر سنگین شده و در نتیجه باید داربست مورد نظر محکم باشد.
پرورش فلفل سیاه را در خاک مناسب با زهکشی عالی امتحان کنید.
هدایت آب برای گیاه فلفل سیاه اهمیت زیادی دارد.
قبل از کاشت فلفل سیاه در زمین، یک سوراخ بزرگ حفر نمایید.
داخل این گودال را از آب پر سازید.
آن گاه منتظر جذب و خالی شدن آب داخل گودال باشید.
اگر زمان تخلیه این آب حدود ۱۰ الی ۱۵ دقیقه طول کشید، این موضوع نشان می دهد که خاک از نظر زهکشی وضعیت مطلوبی دارد.
میزان اسیدیته این خاک نیز مهم بوده و بهتر است این میزان بین ۵٫۵ تا ۷ حفظ گردد. برای داشتن خاکی با بافت سبک، از ترکیب خاک لوم یا مخلوط پیت ماس و کمپوست بهره مند شوید. این ترکیب زهکشی مناسبی را برای گیاه فلفل فراهم خواهد کرد.
برای کاشت فلفل سیاه بذرهای سالم و توپر را از حدود ۲۴ ساعت قبل در آب خیس نمایید.
این موضوع واکنش سریع بذرها را نسبت به مواد داخلی خاک به دنبال دارد. بذرهای خشک از این نظر توانایی ضعیفی دارند. برای خیس کردن بذرهای فلفل از آبی با دمای معتدل(ولرم) کمک بگیرید.
بعد از ۲۴ ساعت خیس خوردن بذرها، برای کاشت آن ها یک چاله با عمق ۶ میلی متر حفر و حالا قلمه یا بذر فلفل سیاه را داخل خاک بگذارید. خاک را بر روی بذر ریخته و اگر از قلمه برای تکثیر فلفل سیاه استفاده می کنید، قسمت پایه قلمه را با خاک پوشش دهید. این کار باعث تغذیه گیاه خواهد شد.
بذر یا قلمه ها باید به شکل تقریبی حدود ۲٫۵ تا ۵ سانتی متر از یکدیگر فاصله داشته باشند.
بعد از کاشت خاک را مرطوب نمایید. اگر محیط زندگی شما سرد است، بهتر است کشت اولیه فلفل و بالغ شدن آن را در محیط منزل انجام دهید. این کاشت را در یک سینی با عمق ۶ میلی متر امتحان کنید. بذرهای قرار گرفته در سینی باید در حد ۸ سانتی متری یکدیگر جای بگیرند. بذرهای فلفل سیاه پس از سپری شدن ۳۰ روز به زمین اصلی هدایت می گردند.
این سی روز در حیات فلفل سیاه مهم است. محیط نگهداری از فلفل سیاه باید از نظر دمایی گرم و البته رطوبت لازمه را نیز داشته باشد. برای تامین گرمای مورد نیاز رشد گیاه فلفل سیاه, آن ها را در نزدیکی یک منبع گرمازا قرار دهید.
آبیاری
برای آبیاری فلفل سیاه وضعیت خاک را مورد بررسی قرار دهید. برای این کار بهتر است نگاه اجمالی به سطح خاک بیندازید. رطوبت از نیازهای اولیه برای رشد فلفل سیاه می باشد. بنابراین بهتر است این آبیاری هفته ۲ تا سه بار تامین گردد. برای آبیاری به هیچ عنوان از آب سرد استفاده نکنید. چون فلفل سیاه فوق العاده به سرما واکنش نشان می دهد.
کود دهی
بهتر است برای تامین نیازهای گیاه در ماه دو مرتبه دست به کار شوید. این مسئله مقاومت گیاه را به دنبال دارد. یک کود ارگانیک برای تامین نیازهای اساسی گیاه گزینه ای مناسب به حساب می آید. برای بهره مندی از کود به شکل اصولی عمل کنید و میزان استفاده از آن را با توجه به دستور العمل ها در نظر داشته باشید. کودهای مایع نتیجه بهتری برای کاشت فلفل سیاه دارند.
مالچ
ریشه فلفل سیاه خیلی عمیق نیست. به همین خاطر باید مالچ دهی شود. مالچ دهی سبب حفظ و ذخیره رطوبت فلفل سیاه به اندازه ۶ تا ۸ ماه می گردد. مالچ می تواند تعدیل دمایی را برای گیاه رقم بزند. این موضوع در مناطقی با اختلاف دمای بالای شب و روز اهمیت زیادی دارد.
برای مالچ دهی فلفل سیاه از کود، برگ و چمن استفاده می شود. لایه مالچ حدود ۵ تا ۱۰ سانتی متر عمق دارد و این موضوع قدرت جذب گیاه را تحت تاثیر قرار می دهد.
مبارزه با آفات
Lase bug یک آفت معروف برای فلفل سیاه است و از نظر شکلی بدنی مستطیلی دارد. Mealybug این حشره نیز سفید رنگ بوده و دارای پاهایی با اندازه کوچک می باشد. برای بهره مندی از آفت کش ها ابتدا باید نوع آفت روی گیاه را تشخیص دهید. آن گاه روش مربوط به آن را اعمال کنید.
در صورتی که آفت شما از نوع Lase bug باشد، شاهد متمایل شدن رنگ میوه گیاه به سیاه یا قهوه ای هستید. ضمن اینکه میوه فلفل نیز پژمرده می گردد.
اگر آفت شما از نوع Mealy bug باشد، با رشد کم گیاه مواجه می گردید. ضمن اینکه رنگ میوه متمایل به خاکستری خواهد شد و صدمه دیده به نظر خواهد رسید.
برای کاشت فلفل سیاه آبیاری منظم را در نظر بگیرید.
اگر آبیاری گیاه بیش از اندازه باشد، گیاه پژمرده شده و ریشه پوسیده می شود. آبیاری را با کنترل سطح خاک انجام دهید. اگر برگ های گیاه به شدت پژمرده شده یا به رنگ قهوه ای( یا زرد) دیده می شود، احتمالاً آبیاری گیاه بیش از اندازه بوده است.
برای بهره مندی از فلفل سیاه نیاز به طی کردن دو یا سه سال دارید. ثمردهی گیاه بعد از رشد کامل اتفاق می افتد. البته اگر برای برداشت فلفل عجله دارید، بهتر است نمونه فلفل های کامل شده را در نظر بگیرید. زمانی که فلفل ها از رنگ سبز به رنگ قرمز روشن تغییر می یابند، زمان برداشت آن هاست. توجه داشته باشید که شما فقط باید فلفل های قرمز رنگ را برداشت کنید.
بعد از عملیات برداشت، فلفل های چیده شده را حدود ۷ تا ۹ روز جلوی نور مستقیم خورشید بگذارید تا خشک شوند. فلفل را در فضای بیرون ذخیره نمایید. این کار سبب سیاه شدن رنگ فلفل و استحکام ساختار آن می شود.
فلفل ها را آسیاب یا خرد کنید و این گونه یک ادویه مناسب تهیه کنید. فلفل ها به شکل ۴ ساله قابلیت حفظ و ذخیره سازی دارند.
ضمن اینکه در این مدت دچار تغییر طعم نمی شوند. برای امتحان این طعم می توانید یکی از خوشه های فلفل را خرد نمایید. در این صورت متوجه بوی تند و تازه آن خواهید شد.
رایج ترین شکل فلفل ، فلفل سیاه نسبتاً غیر فرآوری شده است و شامل پوسته بیرونی است که در آفتاب خشک شده و سیاه می شود.
این فلفل نسبت به فلفل سفید و همچنین ترکیبات فعال تری که می تواند برای سلامتی مفید باشد و دارای طعم بیشتری است .
فلفل سیاه همچنین می تواند مدت بیشتری تازه بماند.
جایگزین کردن فلفل سفید برای فلفل سیاه آسانتر از برعکس آن است ، به دلیل طعم بسیار تند فلفل سیاه.
فلفل سیاه از تاک معروف به piper nigrum است ، این تاک عضو خانواده Piperaceae است که به طور گسترده در سراسر سریلانکا و جنوب هند و همچنین در مناطق استوایی پرورش می یابد.
در آب و هوای گرمسیری شکوفا می شود. وقتی این میوه برداشت می شود و سپس خشک می شود ، دانه های فلفل سیاه حاصل می شوند.
طبع لیمو عمانی بر اساس طب سنتی، سرد و خشک است. قسمتهای مورد استفاده گیاه لیمو عمانی، میوه، برگ و ریشه گیاه است.
بعضی از مهمترین خواص عمانی عبارتند از:
در طب سنتی از ریشه گیاه لیمو عمانی برای برطرف مسائل گوارشی استفاده می گردد،
همچنین جوشانده ریشه آن برای درمان اسهال خونی مفید است.
برگ های گیاه لیمو عمانی تاره برای تسکین سردرد ناحیه پیشانی مفید است.
لیموعمانی سرشار از ویتامین ها به ویژه ویتامین ث است و از این رو مصرف آن برای پیشگیری و درمان خانگی سرماخوردگی موثر است.
مصرف لیموعمانی باعث افزایش اشتها شده و برای تقویت دستگاه گوارش مفید است.
از بین بردن نفخ شکم و یاری به دفع مواد صفراوی از خواص لیمو عمانی است.
از دیگر خواص لیمو عمانی، کاهش کلسترول بد خون و تنظیم فشار خون است. این ماده غذایی مفید، حاوی ترکیب پپتین است که با کاهش کلسترول بد خون، از بروز بیماری های قلبی پیشگیری می نماید.
همانند سایر خانواده لیموها، یکی از اصلی ترین خواص لیمو عمانی وجود مواد آنتی اکسیدان فراوان در این میوه است که به پیشگیری از سرطان و تقویت سیستم ایمنی بدن یاری شایانی می نماید.
اضافه کردن لیمو عمانی به غذاها و اسیدی نمودن محیط آن، به افزایش جدب آهن غذا توسط سلول های بدن یاری می نماید.
مصرف لیموعمانی همراه با گل گاوزبان یکی از دمنوش های شناخته شده در طب سنتی است که خاصیت آرامبخشی داشته و برای اصلاح مزاج گل گاوزبان مفید است. استفاده از دمنوش گل گاو زبان به همراه لیمو عمانی مانع از افزایش غلظت خون و بالا رفتن فشار در افراد می گردد.
طرز تهیه لیمو عمانی خانگی:
لیمو عمانی هایی که در خانه تهیه می شوند و در آفتاب خشک می شوند،
نسبت به لیموعمانی صنعتی دارای ویتامین دی بالاتری هستند؛ هرچه لیمو عمانی تیره تر باشد ارزش غذایی آن بیشتر است. برای تهیه لیموعمانی خانگی مراحل زیر را انجام دهید:
مواد لازم
مقدار
لیمو ترش
1 کیلو
سرکه سفید
1 فنجان
نمک
به مقدار لازم
طرز تهیه
برای تهیه لیموعمانی خانگی، ابتدا لیموترش های سالم و درشت را جدا نموده و آنها را به خوبی بشویید.
روی لیموها را نمک بپاشید و برای یک روز در سایه قرار دهید.
بعد از گذشت یک روز لیمو را مجدا با آب سرد بشویید.
درون قابلمه ای چند لیوان آب و نصف فنجان سرکه سفید بریزید و اجازه دهید تا جوش بیاید.
زمانی که آب جوش آمد، لیموها را به آب جوش و سرکه اضافه کنید و اجازه دهید چند ثانیه بجوشد (در اصطلاح یک قل بخورد.)
لیموها را با آب سرد آبکشی کنید.
در مرحله دوم، لیموهای آبکشی شده را مجددا داخل آب جوش و نصف فنجان سرکه ریخته و این بار یک دقیقه اجازه دهید تا لیموها بجوشند، سپس داخل آبکش ریخته، اما آبکشی نکنید.
پس از سرد شدن لیموها، با چنگال یا خلال دندان سوراخ ریزی روی هر لیمو ایجاد کنید؛ پارچه ای نخی را در آفتاب پهن نموده و لیموها را یک تا دو هفته روی پارچه قرار دهید.
پس از این مدت زمان لیموها را داخل سبد بریزید و در سایه قرار دهید تا کامل خشک شوند.
توجه داشته باشید ضروری است لیموها را چند بار در روز زیر و رو کنید تا همه قسمتهای لیمو خشک شده و کپک نزند.
گیاه شناسی:
لیمو عمانی یکی از انواع لیمو ترش بوده، درخت آن از خانواده نارنج است
و میوه تازه آن بسیار ترش و خردلی رنگ می باشد.
به دلیل ترشی زیاد میوه تازه، غالبا از خشک شده آن استفاده می گردد.
محل اصلی رویش گیاه لیموعمانی، کشورهای اردن و لبنان است.
در کشور ما بهترین نوع لیمو عمانی در مناطق جنوب و جنوب شرقی نظیر بندرعباس، میناب، جهرم و شیراز پرورش می یابد.
مضرات عمانی:
براساس نظر متخصصان تغذیه، مصرف لیموعمانی پخته در غذاها به دلیل جذب مقدار زیادی از چربی و ادویه موجود در غذا، برای افراد مبتلا به چربی و فشار خون بالا مضر است
و برای سایر افراد نیز میتواند باعث چاقی و اضافه وزن گردد.
به این منظور توصیه می گردد، به طور کلی برای بهره مندی از خواص درمانی لیمو عمانی آنرا به صورت دمنوش مصرف کنید،
همچنین در پخت غذاها از روغن و نمک کمتری بهره ببرید.
لیمو های تازه بعد از مراحل شستشو به دوروش دستی و صنعتی به صورت ورقه ای برش داده شده
و توسط دستگاه یا زیر نور مستقیم آفتاب خشک میشوند
که در 2نوع اسلایس لیمو سنگی و اسلایس لیمو عمانی این فعالیت انجام گردیده و در نمونه ها و سایز هاو رنگ های متفاوت تقسیم بندی می گردند.
لیمو عمانی
لیمو پوست کنده
لیمو های خشک شده با دو روش دستی با تیغه های مخصوص وصنعتی با استفاده از مواد مخصوص پوست آنها از بدنه لیمو جداسازی شده
و بنام پرک توپی عرضه شده، که ظاهر بسیار زیبا و مطلوبی به خود می گیرد.
که در نهایت لیمو ترش مناطق شمالی کشور به بازار عرضه می شود. ودر تمامی این مراحل کسانی که حرفه شان تولید لیمو خشک هست، لیمو ترش را از مناطق مورد نظرشان خریداری کرده وخشک می کنن
لیمو عمانی
لیمو ترش :
لیمو ترش محصولی هست که از ابتدای تیرماه در مناطق استان بندرعباس همانند رودان، هرمزگان، برنطین و.. به ثمرنشسته
و در مرداد ماه یک ماه بعد از آن لیموترش درشت تری بنام محلی لیسبون یا همان لیموی خارگی بدست می آید،
که مناطق مختلفی از کشور همانند استانهای فارس. کرمان، همدان، اصفهان و… لیمو رو از این مناطق خریداری کرده
وباهدف خشک کردن، آنها را به شهرهای خود انتقال میدهند
لیمو ترش رودانی که در شهر جهرم خشک شده باشد از کیفیت بالاتری نسبت به بقیه لیمو خشک ها برخوردار هست،
دراواخر شهریور و ابتدای مهر ماه لیمو ترش مناطق دیگر ازجمله داراب، جم، گچساران وشهرستان جهرم که سرآمد آنهاست برداشتشان آغاز می گردد
آب لیمو:
میوه لیموترش را به دلیل خاصیت اسیدی آن نمیتوان فریز یا به مدت طولانی در سردخانه نگه داشت
به همین دلیل نوع روش نگهداری آن برای دراز مدت در طول سال شیوه آبگیری آن می باشد که امروزه در2نوع آب لیموی طبیعی پالپ دار وبدون پالپ و نوع صنعتی آن تقسیم شده
وهمچنین از هسته لیمو های آبگيری شده، روغن گیری شده وبه عنوان روغن هسته لیمو و پوست حاصل از آبگیری برای مصارف متعدد و همچنین از پالپ لیمو هم به عنوان کنسانتره لیمو استفاده می گردد.
امروزه کمتر کسی از روش دستی برای امر اسلایس میوه ها و خشک کردن آنها به دلایل زیر استفاده میکند:
1بازدهی کم 2بهداشت محیط کار و محصول 3مقرون به صرفه نبودن نیروی کار 4 و…
به همین جهت در این راستا شرکت های متفاوتی در این عرصه با رقابت با کشورهای تولید کننده این محصولات به صورت جدی وارد میدان شده اند و دستگاه های کار آمدی را به بازار عرضه می کنند.
برای تهیه گلاب گلبرگ ها را جدا کنید و درون قابلمه ای مناسب بریزید.
برای پخش شدن حرارت در همه قسمت های قابلمه بهتر است کاسه ای کوچک را در مرکز آن قرار دهید.
در مرحله بعدی طرز تهیه گلاب درون قابلمه آب بریزید توجه داشته باشید که میزان آب باید به گونه ای باشد که روی سطح گلبرگ ها را بپوشاند
سپس درب قابلمه را به صورت برعکس روی آن قرار دهید و شعله گاز را روشن کنید تا آب به دمای جوش برسد
و بعد از به جوش آمدن آب حرارت گاز را کم کنید و چند تکه یخ روی در قابلمه قرار دهید
تا بخاری که ایجاد می شود به صورت سریعتر به مایع تبدیل شود و درون کاسه بریزید.
اگر در طول فرآیند گلاب گیری یخ ها ذوب شدند روی آن ها دوباره چند تکه یخ بیندازید
و این روش را تا آماده شدن گلاب انجام دهید و بعد از ۲۰ تا ۳۰ دقیقه مشاهده خواهید کرد که رنگ گلبرگ ها عوض می شود و سفید خواهند شد
در این زمان باید حرارت گاز را خاموش کنید و کاسه را از درون قابلمه خارج کنید و اجازه دهید تا گلاب خنک شود
سپس آن را درون ظرف مورد نظر خود بریزید و به یخچال منتقل کنید.
روش دوم جهت تهیه گلاب در منزل
ابتدا قابلمه بزرگی را انتخاب کرده سپس داخل آن گلبرگ های رز را ریخته و بر روی ان آب بریزید به اندازه ای که بالاتر از سطح گلبرگ ها باشد.
حالا قابلمه را روی حرارت را کم گذاشته و اجازه دهید آب هم رنگ گل ها شود
سپس گلبرگ ها را داخل آبکش ریخته و بعد از صاف کردن اجازه دهید خنک شود.
نکته : با این روش مقداری از عصاره گلاب با آب تبخیر می شود.
روش سوم برای تهیه گلاب
ابتدا گلبرگ ها را داخل یک ظرف شیشه ای ضد حرارت ریخته سپس به آن دو فنجان آب مقطر را جوشانده و به گلبرگ ها افزوده به گونه ای که روی گلبرگ ها را کاملا بپوشاند.
حالا اجازه دهید به مدت نیم ساعت بر روی حرارت بماند سپس با کمک یک پارچه آن را صاف کرده و محلول حاصل از آن را داخل ظرف شیشه ای ریخته و در یخچال قرار دهید و اجازه دهید به مدت یک هفته بماند.
بررسی فواید گلاب
گلاب از خواص شگفت انگیزی برخوردار است و نقش مهمی در سلامت بدن ایفا می کند که عبارتند از :
تمیز کردن و زیبا شدن پوست
جلوگیری از پیری زودرس
کاهش پف زیر چشم و تیرگی این ناحیه
کاهش استرس
درمان گلو درد
رفع خستگی چشم
برطرف کننده مشکلات گوارشی
درمان سردرد و میگرن
درمان آفت دهان
درمان یبوست
نکته : از گلاب می توانید به منظور پاک کننده طبیعی آرایش استفاده نمایید بنابراین یک تکه پنبه را به گلاب آغشته کرده و با کمک آن آرایش تان را پاک نمایید.
ضمن سپاس از همراهی شما دوستان عزیز، در این مطلب با دستور تهیه گلاب در منزل آشنا شدید که امیدواریم بتوانید با کمک مراحل ذکر شده گلاب خوش عطری را در منزل تهیه کنید و از تهیه گلاب نهایت لذت را ببرید
https://vozarasaffron.com/wp-content/uploads/2021/06/WhatsApp-Image-2021-06-29-at-14.10.55.jpeg1080810aidinhttps://vozarasaffron.com/wp-content/uploads/2020/05/logo-web-vozara-300x136.pngaidin2021-06-29 09:59:462021-06-30 17:52:05طرز تهیه گلاب در منزل
اما به طور خلاصه اینطور میتوان گفت که روغن های فرار و ترکیبات تند و تیز موجود در زنجبیل همان چیزهایی هستند که خواص بی نظیر آن را تشکیل دادهاند.
چای زنجبیلی یکی از بهترین انواع طعم دهنده های چای است که میتوان نوشیدن آن را به هرکسی توصیه کرد.
چای زنجبیلی یک نوشیدنی با طعم تند است که در بدن گرما تولید کرده و از طریق تعریق، مواد زائد و سمی را از بدن خارج میکند.
مصرف روزانه این چای، خطر فشارخون بالا و بیماریهای مربوط قلب و عروق را به میزان بسیاری کاهش داده و از بسیاری از بیماریها جلوگیری میکند.
همچنین میتوان از آن برای درمان سرماخوردگی، گلودرد و آنفلوآنزا و رفع تهوع و استفراغ استفاده کرد.
نوشیدن چای با عسل به جای قند و شکر
چای به همراه عسل
نوشیدن یک فنجان چای همراه با عسل به جای قند و شکر نه تنها میتواند به عنوان یک شیرین کننده قوی عمل کند
بلکه از اثرات ناشی از بالارفتن قند خون نیز جلوگیری میکند.
علاوه بر این مصرف عسل به همراه چای باعث افزایش مقاومت بدن در مقابل بسیاری از بیماریها میشود.
دمنوش چای همراه با عسل باعث کاهش سرماخوردگی و آنفولانزا شده
و به عنوان یک آنتی بیوک قوی میتواند باکتریهای موجود در گلو را نیز از بین ببرد.
این ترکیب همچنین میتواند از بیماریهای مرتبط با دستگاه گوارش و بیماریهای پوستی جلوگیری به عمل آورد.
یک بار استفاده از داروهای شیمیایی را کنار گذاشته و ترکیب چای و عسل را امتحان کنید تا خودتان اثرات معجزهآسای آن را مشاهده کنید.
بهترین طعم دهنده های چای
مصرف چای به تنهایی میتواند باعث کاهش شدید آهن موجود در خون شود
علاوه برآن مصرف چای به دلیل طبیعت سردش برای افرادی که طبع سرد دارند ممنوعیت دارد.
بنابراین برای جلوگیری از خسارتهای ناشی از چای روی آهن بدن و همچنین امکان نوشیدن چای برای افراد سرد مزاج میتوان چاشنیهایی را همراه با چای سیاه مصرف نمود.
این چاشنیها که اغلب طبیعت گرمی دارند باعث میشوند که طبع چای معتدل شود.
همچنین افزودن این ادویهها، خاصیت آنتی اکسیدانی و ضد سرطانی چای را 2 برابر کرده
و به عنوان دارو برای بسیاری از بیماریها عمل میکند.
این ادویه خوشمزه و خوشطعم میتواند در درست کردن یک چای خوشمزه بسیار کاربردی باشد.
چای دارچین، با طعم تند و عطر خوشایندی که دارد میتواند راه خوبی برای آرامش پیدا کردن و در عین حال بهرهمند شدن از ویتامینها و مواد معدنی باشد.
دارچین را میتوان یکی از بهترین ادویه های چای برشمرد که با طعمی که دارد شما را از قند بینیاز میکند
و آن را به یک نوشیدنی عالی برای جلوگیری از اضافه وزن و چاقی بدل میکند.
همچنین چای دارچین سرشار از پتاسیم است که اثرات سدیم در ایجاد فشار خون بالا را خنثی میکند.
پلی فنول های موجود در دارچین نیز قند خون بالا یا نامتعادل را تنظیم میکنند و از این نظر میتوان آن را بهترین چاشنی چای برای کنترل دیابت و قند خون قلمداد کرد.
چای به تنهایی طعم و مزه دلپذیری دارد و نوشیدن آن حس خوشآیندی را به ما منتقل میکند. ولی ما برای بهتر شدن طعم و عطر و بو انواع طعم دهنده های چای استفاده میکنیم.
اما شرط اصلی برای خوشطعم شدن چای به کیفیت خود چای و همچنین دم کردن درست و اصولی آن برمیگردد.
بنابراین اگر تمامی را رعایت میکنید ولی همچنان چای شما طعم آنچنان خوبی ندارد چه باید کنید؟
یا اگر طعم چای برایتان یکنواخت شده و دوست دارید که طعمهای متفاوتی از چای را تجربه کنید چه کاری میتوانید انجام دهید؟
جواب این سوالات استفاده از انواع طمع دهنده های چای میباشد.
ترکیب چای با طمعدهندهها میتواند در نحوه لذت بردن از چای و احساس شما پس از نوشیدن آن تفاوت محسوسی ایجاد کند.
این طعمدهندهها علاوه بر مزه متفاوتی که ایجاد میکنند، خواص درمانی خاصی نیز به خواص چای اضافه میکنند.
ما در این مقاله بهترین طعم دهنده های چای طبیعی را به شما معرفی خواهیم کرد.
انواع طعم دهنده های چای
مطالبی که در این مقاله خواهید خواند:
افزودن انواع طعم دهنده های چای، چه خواص و فوایدی برای سلامتی دارد؟
چای با لیمو از بهترین طعم دهنده های چای
افزودن انواع طعم دهنده های چای، چه خواص و فوایدی برای سلامتی دارد؟
طعمدهنده های چای اعم از دارچین، هل ، زعفران و غیره علاوه بر این که ویتامین و املاح به چای اضافه میکنند،
حاوی ترکیبات آنتی اکسیدانی مختلفی هستند که میتواند از بدن در مقابل رادیکالهای آزاد محافظت کند.
علاوه بر این چون طبع چای سرد میباشد اضافه کردن چاشنی های چای مثل دارچین و زنجبیل میتواند آن را خنثی کرده و سردی آن را برطرف کند.
این کار مخصوصا برای کسانی که طبع سردی دارند بسیار پیشنهاد میشود.